A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Trying to access array offset on value of type null

Filename: controllers/feed.php

Line Number: 18

A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Trying to access array offset on value of type null

Filename: controllers/feed.php

Line Number: 57

A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Trying to access array offset on value of type null

Filename: controllers/feed.php

Line Number: 59

گردو - مقالات https://gerdoo.net/feed/workshop پرتال شرکت توسعه الکترونیک گردو fa-IR Copyright 2022 hourly 1 Gerdoo v1.00 [By Digital Team] پیدا کردن پورت‌های باز و بستن راه تهدیدات https://gerdoo.net/article/547 https://gerdoo.net/go/547 فهرست پورت‌های باز و سرویس‌های در حال گوش دادن را ببینید

در این مقاله به ارائه راه حلی می‌پردازیم که توسط آن می‌توانید فهرستی از پورت‌های باز سیستم‌تان را روی هر سیستم عاملی ببینید.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات مدیریت شبکه، پیدا کردن پورت‌های باز یک سیستم است. اگر تمام سیستم‌های عامل دستگاه‌های متصل به شبکه را خودتان نصب نکرده باشید و پورت‌های بازشان را خودتان نبسته باشید، همیشه در خطر یک حمله قرار خواهید داشت.

بهتر است سرویس‌هایی که مورد استفاده قرار نمی‌گیرند را خاموش کنید تا عاملی برای خطرات امنیتی و حمله‌ها نباشند. اساساً هیچ راهی برای تهیه یک لیست کامل از تمامی سرویس‌های بلااستفاده وجود ندارد. سیستم‌های مختلف سرویس‌های پیش‌فرض مختلفی دارند، و حتی در نسخه‌های مختلف سرویس پک ویندوز XP سرویس‌های مختلفی وجود دارد، و اگر شما مسئول امنیت کامپیوترهایی هستید که پیش از شما تنظیم شده‌اند، مطمئناً سرویس‌های بیشتری علاوه بر سرویس‌های پیش فرض سیستم عامل روی این سیستم‌ها در حال اجرا است. حتی بدتر از آن هر چند وقت یک باز سرویس‌ّهای جدید به سیستم عامل اضافه می‌شوند و تعداد سرویس‌های در حال اجرا بر روی یک سیستم را افزایش می‌دهند.

پورت‌ّهایی که باید غیرفعال شوند در سیستم‌های مختلف متفاوت‌اند و حتی ممکن است نرم‌افزارهای خاصی روی سیستمی خاص به باز بودن پورت‌های متفاوتی نیاز داشته باشند (برای مثال QuickBooks به باز بودن پورت‌های خاصی در هر نسخه‌اش نیاز دارد). کاری که باید بکنید این است که لیستی از پورت‌هایی که باید باز باشند تهیه کنید. وقتی که این فهرست را تهیه کردید می‌توانید کار بستن پورت‌ّهای غیرضروری را آغاز کنید.

اما از کجا بدانید کدام پورت‌ها روی کدام سیستم‌ها بازند؟ البته که می‌توانید به سراغ هر کدام از سیستم‌هایتان بروید و فایروالش را باز کنید و به صورت دستی مطمئن شوید که پورت‌ّهای ضروری بازند و پورت‌های غیرضروری بسته‌اند. یا می‌توانید شبکه را اسکن کنید تا ببینید کدام پورت‌ها از کدام سیستم‌ها بازند. وقتی که از مکان پورت‌ّهای باز مطلع شدید می‌توانید در صورت عدم نیاز با باز بودن آن پورت، آن را ببندید. و این‌جاست که قسمت سخت قضیه شروع می‌شود.


چطور پورت‌ها را اسکن کنیم؟

چطور بفهمید کدام پورت‌ها روی کدام سیستم‌ها بازند؟ توسط پورت اسکن. اگر نمی‌دانید چطور پورت اسکن انجام دهید در ادامه این مقاله قدم به قدم به این موضوع خواهیم پرداخت.

در این مقاله از سیستم عامل لینوکس استفاده شده است. این سیستم عامل ابزارهایی فوق‌العاده برای این کار دارد که استفاده از آن‌ّها آسان و رایگان است.

اگر روی سیستم‌تان سیستم عامل لینوکس ندارید نگران نباشید، می‌توانید نسخه‌ای مخصوص شبکه از لینوکس، مانند Kali Linux، را دانلود کنید، روی CD یا فلش درایوتان کپی کنید، و سیستم‌تان را بوت کنید و لینوکس را بالا بیاورید (هیچ تغییری در سیستم‌تان ایجاد نخواهد شد، و این نسخه از لینوکس کاملاً در رم‌تان اجرا خواهد شد). با بالا آوردن لینوکس، مجموعه‌ای فوق‌العاده از ابزارهای تحلیل شبکه را در اختیار خواهید داشت.


ابزاری که برای اسکن پورت‌ها باید استفاده کنید

بهترین ابزار برای اسکن پورت‌ها Nmap‌ است. اگر نمی‌خواهید از واسط خط فرمان این نرم‌افزار استفاده کنید، واسط کاربری گرافیکی فوق‌العادهای به نام Zenmap (دانلود از گردو) برای این نرم‌افزار روی لینوکس، ویندوز و مک وجود دارد. اگر نمی‌خواهید به سمت لینوکس بروید می‌توانید این نرم‌افزار را روی ویندوز نصب کنید.  (با این حال Nmap به شدت قدرت‌مندتر از ابزارهای درونی اسکن شبکه در ویندوز است.) Nmap‌ و Zenmap به شیوه‌ی کاملاً مشابهی روی سیستم عامل‌های مختلف کار می‌کنند، پس وقتی که بتوانید با یکی از این ابزارها روی یک سیستم عامل کار کنید از آن به بعد قادر خواهید بود روی هر سیستم عامل دیگری نیز از آن ابزار استفاده کنید.

بعد از نصب Zenmap آماده اجرای یک پورت اسکن کامل روی شبکه‌تان خواهید بود. زمان این اسکن به اندازه شبکه‌تان بستگی دارد. با نرم‌افزار Zenmap‌ می‌توانید اسکن‌های خیلی عمومی و خیلی اختصاصی انجام دهید. بگذارید در ابتدا یک اسکن خیلی عمومی انجام دهیم تا بهتر متوجه بشویم که با چه چیزهایی سر و کار داریم. اسکن ما بر روی شبکه 192.168.1.x خواهد بود.

  1. Zenmap را باز کنید
  2. در قسمت Target عبارت 192.168.1.1/24 (یا هر عدد دیگری که می‌خواهید) را وارد کنید.
  3. از قسمت Profile گزینه Intense Scan را انتخاب کنید.
  4. روی دکمه Scan کلیک کنید.

سریعاً نتایج اسکن را در تب خروجی Nmap خواهید دید. در این نتایج پورت‌های باز سیستم‌های روی شبکه‌تان را خواهید دید. Intense scan ممکن است وقت زیادی بگیرد اما اگر بیشترین حد ممکن اطلاعات در مورد شبکه‌تان را می‌خواهید، این همان گزینه مورد نظر است.

وقتی که اسکن تمام شد فهرستی از تمام دستگاه‌های پیدا شده را در پنل سمت چپ مشاهده خواهید کرد. روی یکی از این دستگاه‌ها کلیک کنید، در خروجی Nmap پایین بروید و دنبال قسمتی با فهرست Port، State و Service بگردید.

اگر وقت ندارید که اسکن انجام شده را بررسی کنید همیشه می‌توانید آن را ذخیره کنید و دوباره توسط Zenmap برای مشاهده بازش کنید. برای ذخیره یک اسکن به Scan | Save Scan بروید و برای ذخیره آن نامی انتخاب کنید و روی Save کلیک کنید.

اگر نمی‌خواهید از واسط کاربری گرافیکی استفاده کنید، می‌توانید از Nmap (که همراه Zenmap‌ نصب شده است) استفاده کنید. می‌توانید اسکن مشابهی را از واسط خط فرمان انجام دهید. برای مثال اگر می‌خواهید intense scan را روی یک هاست انجام دهید ترمینال را باز کنید و دستور زیر را وارد کنید.

sudo nmap -T4 -A -v 192.168.1.1/24

تنظیمات دستور بالا به این صورت‌اند:

  • T4: زمان اسکن را روی 4 تنظیم کن (0 الی 5، 5 سریع‌ترین حالت ممکن است)
  • A: تشخیص سیستم عامل را فعال کن
  • V: خروجی طولانی باشد

حال (چه از خط فرمان Nmap چه از واسط گرافیکی Zenmap استفاده کرده باشید)، باید فهرستی کامل از پورت‌ّهای باز روی شبکه‌تان را به دست آورده باشید. و حالا که می‌دانید کدام پورت‌ها روی کدام سیستم‌ها بازند بهتر می‌توانید آن پورت‌ها و در نتیجه شبکه‌تان را ایمن کنید.


سخن آخر

Nmap/Zenmap تنها نرم‌افزارهای اسکن شبکه موجود در بازار نیستند، اما برای پیدا کردن نرم‌افزاری ساده‌تر و قدرتمندتر برای یافتن پورت‌های باز شبکه‌تان احتمالاً دچار مشکل خواهید شد.

منبع

]]>
Wed, 30 Dec 2015 10:34:14 +0330
7 روش برای رفع مشکلات Wi-Fi https://gerdoo.net/article/546 https://gerdoo.net/go/546 شبکه‌های اینترنت بی‌سیم، به سادگی امکان گشت و گذار در وب را برایمان فراهم می‌کنند، اما اتصالی که از امواج رادیویی استفاده می‌کند از خیلی جهات آسیب‌پذیر است و مشکلاتی مانند تداخل، محدودیت دامنه‌ی سیگنال، مشکلات سخت‌افزاری و خطاهای اپراتور می‌توانند باعث عملکرد نامناسب این شبکه‌ها شوند.

اگر با شبکه وای فای خانه یا محل کارتان دچار مشکل شده‌اید می‌توانید از راهکارهای ارائه شده در این مقاله استفاده کنید برای حل مشکلتان استفاده کنید.


روی لپ‌تاپ خود به دنبال دکمه‌ی وای فای بگردید

نمی‌توانید در کافی شاپ محبوب‌تان یا در فرودگاه به وای فای متصل شوید؟ ممکن است مشکل دقیقاً زیر دستان شما مخفی شده باشد. اگر لپ‌تاپ شما به شبکه‌های بی‌سیم اطرافتان متصل نمی‌شود و شما حتی نمی‌توانید لیستی از شبکه‌های نزدیک به خودتان را ببینید، روی لپ‌تاپ خود به دنبال دکمه‌ی وای فای بگردید، در صورت وجود چنین دکمه‌ای ممکن است اتفاقی آن را خاموش کرده باشید. خیلی از لپ‌تاپ‌ها دکمه‌ای روی صفحه کلید برای این کار دارند (که آیکنی به شکل روتر یا شبکه بی‌سیم دارد) یا ممکن است سوییچی در اطراف لپ‌تاپ برای این منظور وجود داشته باشد. اگر چنین دکمه‌ای را پیدا کردید یک بار آن را فشار دهید و دوباره امتحان کنید که آیا می‌توانید به شبکه‌های اطرافتان متصل شوید یا خیر.


کامپیوتر و روتر بی‌سیم خود را ریبوت کنید

اگر هنوز نمی‌توانید کامپیوتر یا دستگاه خود را به شبکه مورد نظرتان متصل کنید ریبوت کردن را امتحان کنید. ممکن است کامپیوتر، آداپتر وای فای، یا سیستم‌عامل‌تان دچار مشکلی نرم‌افزاری شده باشد که یک ریبوت معمولی بتواند آن را حل کند. اگر چند مورد یا همه‌ی دستگاه‌هایتان قادر به اتصال نیستند اتصال روترتان را برای 5 الی 10 ثانیه قطع کنید و سپس دوباره آن را متصل کنید. این تکنیک روشی است که بارها در سراسر جهان امتحان شده و معمولاً بعد از انجام آن دوباره می‌توانید به شبکه‌ای که قبلاً به آن متصل بودید وصل شوید.


کانال وای فای روتر خود را عوض کنید

بیشتر روترهای وای فای و دستگاه‌های بی‌سیم از باند رادیویی 2.4GHz استفاده می‌کنند، باندی که در آمریکا شامل 11 کانال است. متاسفانه فقط سه مورد از این یازده کانال می‌توانند به صورت همزمان و بدون تداخل با یکدیگر کار کنند: کانال‌های 1، 6 و 11. اتفاق بدتر این است که خیلی از روترها طوری تنظیم شده‌اند که به صورت پیش‌فرض از کانال 6 استفاده کنند. و به این ترتیب است که تداخل امواج روترهای دیگر باعث بروز مشکل می‌شود، و این اتفاق به خصوص در مناطقی با تراکم جمعیت زیاد، مانند آپارتمان‌ها و مراکز خرید، اتفاق می‌افتد. دیگر دستگاه‌هایی که از باند 2.4GHz استفاده می‌کنند، برای مثال دستگاه‌های بی‌سیم مراقبت از بچه و تلفن‌های بی‌سیم و دیگر دستگاه‌های الکتریکی (مانند اجاق‌های مایکرویو) نیز می‌توانند باعث بروز تداخل در سیگنال‌های وای فای شوند.

برای اطلاع از تداخل دیگر شبکه‌های بی‌سیم به لیست شبکه‌های بی‌سیم اطرافتان نگاه کنید. اگر در حال استفاده از ویندوز هستید روی آیکن شبکه در قسمت راست و پایین صفحه کلیک کنید. اگر نام شبکه‌های دیگر را می‌بینید و قدرت امواج‌شان زیاد است (بیشتر از یک ستون) ممکن است این شبکه‌ها با سیگنال وای فای شما تداخل داشته باشند.

بهترین راه این است که با تغییر کانال روتر خود از این تداخل جلوگیری کنید. می‌توانید یک کانال را به صورت تصادفی انتخاب کنید (معمولا کانال‌های 1 یا 11 بهترین انتخاب‌تان هستند) یا می‌توانید با بررسی کانال‌های مورد استفاده در شبکه‌های بی‌سیم اطرافتان کانال مورد نظر خود را انتخاب کنید. با استفاده از برنامه‌های رایگانی همچون InSSIDer یا Vistumbler یا از طریق وب و با استفاده از Meraki WiFi Stumbler می‌توانید این کار را انجام دهید. اگر روی لپ‌تاپ‌تان به یکی از این نرم‌افزارها دسترسی ندارید می‌توانید از اپلیکیشنی رایگان به نام Wifi Analyzer (روی دستگاه‌های اندروید) یا Wi-Fi Finder (روی دستگاه‌های iOS) برای اسکن شبکه‌های وای فای استفاده کنید.

وقتی که کانال مورد نظر خود را انتخاب کردید باید وارد کنترل پنل روترتان شوید و از آن‌جا کانال مورد استفاده روتر را عوض کنید. برای دسترسی به کنترل پنل روتر، به شبکه بی‌سیم‌تان متصل شوید، صفحه‌ای جدید در مرورگر خود باز کنید و آدرس IP روتر را وارد کنید (اغلب این آدرس 192.168.1.1 یا 192.168.0.1 است)

اگر آدرس IP روتر خود را نمی‌دانید به قسمت اطلاعات اتصال بی‌سیم‌تان بروید: در قسمت راست و پایین دسکتاپ‌تان روی آیکن شبکه راست کلیک کنید و Network and Sharing Center را باز کنید. شبکه بی‌سیم مورد نظرتان را انتخاب کنید و روی دکمه Details کلیک کنید. حال باید قادر باشید آدرس IP روتر را در قسمت Default Gateway ببنید.

حالا با استفاده از نام کاربری و رمز عبور وارد کنترل پنل روتر خود شوید. اگر رمز عبور روترتان را نمی‌دانید و هیچ وقت آن را تغییر نداده‌اید می‌توانید با استفاده از سایت RouterPasswords.com رمز پیش‌فرض روترتان را پیدا کنید. اگر روترتان را از ISP تان گرفته‌اید ممکن است برای دسترسی به رمز عبور مجبور باشید با ISP تان تماس بگیرید.

بعد از وارد شدن به کنترل پنل روتر، تنظیمات شبکه بی‌سیم را پیدا کنید و کانال ارتباطی را تغییر دهید. خیلی از روترها امکانی برای انتخاب خودکار کانال دارند، اگر روتر شما نیز چنین امکانی دارد می‌توانید آن را غیر فعال کنید و کانال مورد نظرتان را به صورت دستی وارد کنید. برای بهترین عملکرد سعی کنید از کانال‌های 1 یا 11 استفاده کنید. بعد از ذخیره تنظیمات ممکن است روترتان ریبوت شود. اگر چنین اتفاقی افتاد منتظر بمانید و بعد از راه اندازی مجدد روتر، امتحان کنید که آیا مشکل‌تان رفع شده است یا خیر. اگر هنوز در اتصال به روترتان مشکل دارید ممکن است نیاز باشد از کانال دیگری استفاده کنید.


مکان روتر خود را تغییر دهید

اگر به نظر می‌رسد مشکل اتصال‌تان فقط زمانی رخ می‌دهد که از روتر دور شده‌اید، ممکن است مشکل به این دلیل باشد که در حاشیه محدوده قابل پوشش توسط روترتان هستید. یک راه آسان برای حل این مشکل خرید روتری با محدوده پوشش بهتر است، اما قبل از خرید یک روتر جدید می‌توانید چند راه را امتحان کنید تا محدوده‌ی پوشش روترتان بهتر شود. اول از همه مطمئن شوید که آنتن روترتان به خوبی به آن متصل شده است و به صورت عمودی و صاف قرار گرفته است. در قدم بعدی مطمئن شوید که روترتان پشت اشیای بزرگ قرار نگرفته است، اتفاقی که باعث می‌شود سیگنال وای فای ضعیف شود. برای به دست آوردن بهترین پوشش، روتر خود را در مکانی باز قرار دهید تا سیگنال‌ها به راحتی فرستاده شوند.

اگر هنوز هم پوششی که می‌خواهید را به دست نیاورده‌اید سعی کنید روتر خود را به مکانی مرکزی‌تر در محدوده‌ای که به پوشش وای فای در آن‌جا نیاز دارید منتقل کنید. البته از لحاظ قرارگیری روتر نیز دچار محدودیت هستید: روتر باید نزدیک به مکان اتصال تلفن باشد.


تنظیمات روتر را به حالت تنظیمات کارخانه بازگردانید

اگر هنوز هم با اتصال کامپیوترها و دستگاه‌هایتان به روتر مشکل دارید می‌توانید بازگشت به تنظیمات کارخانه را امتحان کنید. متاسفانه این کار باعث از بین رفتن تمام تنظیمات می‌شود و مجبور می‌شوید تنظیمات اتصال به اینترنت روترتان را دوباره انجام دهید. برای بازگرداندن روتر به تنظیمات کارخانه دکمه یا سوراخ کوچک ریست در پشت روتر را پیدا کنید و با استفاده از خودکار یا نوک یک گیره دکمه را برای مدت 10 ثانیه فشار دهید.


درایور یا نرم‌افزار آداپتور بی‌سیم خود را دوباره نصب کنید

اگر بعد از بازگرداندن روتر به تنظیمات کارخانه باز هم روی یکی از سیستم‌ها برای اتصال به وای فای با مشکل مواجه می‌شوید می‌توانید درایور یا نرم‌افزار آداپتور وای فای خود را دوباره روی آن سیستم نصب کنید. قدم اول این است که آخرین نسخه از درایور یا نرم‌افزار مربوط به روترتان را از سایت سازنده دانلود کنید. دستورالعمل‌های نوشته شده در سایت برای نصب نرم‌افزار مورد نظر را دنبال کنید. بعد از نصب نرم‌فزار سیستم خود را ریبوت کنید و احتمالاً مشکل رفع می‌شود.

Firmware‌ مربوط به روترتان را آپگرید کنید

اگر مشکل اتصال بعد از نصب دوباره درایور روترتان هنوز نیز وجود دارد، ممکن است این مشکل به دلیل یک خطای فنی باشد. سازندگان روترها معمولاً آپدیت‌هایی برای برطرف کردن مشکلات پیدا شده و اضافه کردن امکانات جدید به روتر منتشر می‌کنند.

برای مشاهده این‌که آیا firmware جدید برای روترتان منتشر شده است یا نه، در قدم اول وارد کنترل پنل روترتان شوید و شماره نسخه نصب شده firmware را چک کنید. شماره نسخه نصب شده معمولاً در صفحه status نوشته شده است. در قدم بعدی به وبسایت سازنده روترتان بروید و در بخش پشتیبانی یا دانلود به دنبال آخرین نسخه firmware مربوط به مدل روترتان بگردید. به احتمال زیاد نسخه‌ای جدیدتر نسبت به نسخه نصب شده روی روترتان وجود داشته باشد، نسخه جدید را دانلود کنید و دستورالعمل‌های سایت سازنده را برای آپدیت firmware اجرا کنید.

اگر این کار نیز مشکل شما را حل نکرد می‌توانید از firmware های متن باز استفاده کنید و با آزمایش حالت‌های مختلف این firmware ها مشکل شبکه وای فای خود را حل کنید. با این حال اگر همه این راه‌ها را امتحان کردید و باز هم مشکل وای فای‌تان حل نشد، شاید زمان این رسیده باشد که یک روتر جدید بخرید.

منبع

]]>
Sun, 27 Dec 2015 12:19:44 +0330
تنظیم قوانین Do Not Disturb در اندروید 6.0 https://gerdoo.net/article/545 https://gerdoo.net/go/545 اندروید 5.0Do Not Disturb را معرفی کرد. ویژگی که اجازه می‌داد برای زمان خاصی در روزهای مشخص تمام notificationهای گوشیتان را به حالت silent درآورید. این ویژگی در آن زمان Interruptions نام گرفت. در اندروید 6.0 این ویژگی به Do Not Disturb تغییر نام یافته و قوانین آن قابل پیکربندی می‌باشد. این قوانین به شما اجازه می‌دهند سناریوهای متفاوتی را برای اجرای Do Not Disturb تعریف کنید. این قوانین بر اساس زمان، رویداد یا تقویم قابل پیاده‌سازی هستند. این ویژگی با وجود ابتدایی بودن بسیار مفید است. در اینجا با نحوه‌ی ساخت قوانین برای ویژگی Do Not Disturb در اندروید 6.0 آشنا می‌شویم.

به منظور ساخت یک قانون برای Do Not Disturb، به قسمت Settings رفته و در پایین بخش Sound & notification روی Do not disturb بزنید. در صفحه‌ی Do not disturb گزینه‌ی “Automatic rules” را لمس کنید. در اینجا لیستی از قوانین از پیش تنظیم شده مشاهده می‌کنید. این قوانین به شما اجازه می‌دهد زمان جداگانه‌ای را برای Do not disturb تنظیم کنید تا در آخر هفته‌ها یا در طول هفته یا برای یک رویداد خاص فعال شود. وقتی Do not disturb را برای یک رویداد خاص فعال می‌کنید، می‌توانید مشخص کنید برای رویدادهای کدام تقویم فعال شود.

اگر قوانین از پیش تنظیم شده پاسخگوی نیاز شما نیست می‌توانید قوانین خودتان را بسازید. برای ساخت یک قانون شخصی Add Rule را بزنید. نامی برایش انتخاب کنید و تعیین کنید که بر مبنای زمان، تاریخ یا رویداد باشد.



برای قوانینی که بر اساس رویداد هستند باید مشخص کنید که رویدادهای کدام تقویم را مبنای کار قرار دهد. قوانینی که بر اساس زمان تعریف می‌شوند به شما اجازه می‌دهند روز یا بازه‌ی زمانی دلخواهی را برای راه‌اندازی Do not disturb انتخاب کنید. این قوانین بر اساس صلاح‌دید شما می‌توانند فعال یا غیرفعال شوند.



قوانین مربوط به Do not disturb قطعا بسیار مفید هستند اما نیاز به انعطاف‌پذیری بیشتری دارند. شاید یک app مکمل بتواند این ضعف را پوشش دهد.

منبع

]]>
Thu, 24 Dec 2015 12:22:12 +0330
۱۵ تابع ساده و قدرتمند اکسل که باید شناخت https://gerdoo.net/article/541 https://gerdoo.net/go/541

اگرچه بسیاری از ما حتی در پیدا کردن قابلیت جمع خودکار این نرم افزار هم مشکل داریم، کاربران حرفه‌ای همیشه در مورد ویژگی‌های شگفت انگیز و قدرتمند اکسل مثل Pivot Tables، فرمول‌های تودرتو و منطق Boolean صحبت می‌کنند.

اگر تمایل دارید با ما همراه باشید تا با ۱۵ تابع ساده و کارآمد اکسل آشنا شوید و مهارت خود را در استفاده از این نرم افزار صفحه گسترده افزایش دهید.


=SUM()

اولین تابعی که هر کسی باید آن را بشناسد تابع جمع اعداد است. مثلاً اگر بخواهید اعداد موجود در خانه‌های A2 و B2 با هم جمع شده و در خانه‌ی B3 قرار گیرد، کافی است در خانه‌ی B3 مقدار =SUM را نوشته و در پاپ آپی که ظاهر می‌شود روی ورودی =SUM کلیک کنید، سپس دکمه‌ی کنترل را نگه داشته و با موس هر دو خانه‌ی A2 و B2 را انتخاب کنید و اینتر بزنید تا به سرعت جمع این دو عدد محاسبه شود.

می‌توانید از این تابع و دیگر تابع‌های موجود در این مطلب برای اعمال عملیات‌ها بر روی هر تعداد خانه که بخواهید استفاده کنید، فقط لازم است خانه‌های موردنظر را انتخاب نمایید.


=AVERAGE                

از این تابع برای گرفتن میانگین استفاده می‌شود. اگر شما فایلی دارید که شامل درآمد سال گذشته‌ی ماهیانه‌تان در خانه‌های A2 تا A13 است، باید در خانه‌ای مانند A14 بنویسید =AVERAGE(A2:A13) تا میانگین به دست آید.

دوباره باید گفت که می‌توانید با استفاده از درگ و دراپ موس یا Control + Click تنها آن خانه‌هایی که نیاز دارید را انتخاب کنید.


=MIN()                        

اگر می‌خواهید کوچک‌ترین عدد را در خانه‌های انتخابی پیدا کنید این تابع به کمک شما می‌آید. برای نمونه با استفاده از =MIN(B3:B39) می‌توانید کوچک‌ترین عدد را از میان این خانه‌ها بیابید.


=MAX()

این تابع نقطه‌ی مقابل MIN بوده و بر خلاف آن بزرگ‌ترین عدد موجود در رنج خانه‌های انتخابی را نمایش می‌دهد.


=TRIM()

اگر تابحال متنی را از یک برنامه‌ی دیگر به اکسل کپی کرده باشید حتماً متوجه شده‌اید که فضاهای خالی‌ای در میان نوشته‌ها قرار گرفته و صورت فایل شما را نابود می‌کند. تابع TRIM برای رفع این مشکل می‌تواند کاربردی باشد.

این تابع فقط می‌تواند با نوشته‌های موجود در یک خانه کار کند. بنابراین مثلاً برای تمیز کردن متن موجود در خانه‌ی B1، در خانه‌ی C1 بنویسید =TRIM(B1). این کار را می‌توانید برای هر خانه‌ی دیگری هم انجام دهید.

اگر خواستید خطوط جدید اضافی را حذف کنید می‌توانید به جای TRIM از CLEAN استفاده نمایید.


=COUNT()

اگر می‌خواهید بدانید چند خانه‌ی عددی در رنج انتخابی شما وجود دارد نیازی نیست با جستجوی دستی خود را اذیت کنید، تنها کافی است از تابع COUNT استفاده کنید. مثلاً اگر خانه‌های A1 تا A20 شامل متن و عدد است باید در خانه‌ی A21 بنویسید =COUNT(A1:20) تا پاسخ را بلافاصله ببینید.


=COUNTA()

مانند مثال بالا از این تابع هم می‌توانید برای پیدا کردن تعداد خانه‌های بخش انتخاب شده که شامل عدد، متن یا نماد باشد استفاده کنید.


=LEN()

اگر نیاز دارید تا تعداد کاراکترهای موجود در یک خانه اعم از فضاهای خالی را بشمارید می‌توانید از LEN استفاده کنید. اگر می‌خواهید بدانید چند حرف در خانه‌ی A1 وجود دارد، کافی است در یک خانه‌ی دیگر =LEN(A1) را تایپ کرده تا نتیجه را ببینید.


=CONCATENATE()

این تابع از داده‌های دو خانه استفاده می‌کند. برای استفاده از تابع CONCATENATE می‌توانید از این آموزش بهره بگیرید.

 

=DAYS()

اگر خواستید فاصله‌ی بر حسب روز میان دو تاریخ در دو خانه‌ی مختلف را بدانید از این تابع استفاده کنید. برای مثال اگر در خانه‌ی A4 تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۵ و در خانه‌ی A5 تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ را داشته باشید برای گرفتن جواب باید عبارت =DAYS(A5,A4) را تایپ نمایید.


=NETWORKDAYS()

دانستن شمار روزها عالی است اما اگر می‌خواهید بدانید چند روز کاری در یک رنج انتخاب شده وجود دارد باید به سراغ NETWORKDAYS بروید. این تابع از همان قالب DAYS استفاده می‌کند ولی شما باید از ترتیب صعودی برای به دست آوردن عدد مثبت استفاده کنید. بنابراین =NETWORKDAYS(A4,A5) برای شما عدد ۸۰ را برمی‌گرداند نه ۸۰-.


=SQRT()

می‌خواهید بدانید مربع ریشه‌ی ۱۷۶۴ چیست؟ =SQRT(1764) را در یک خانه تایپ کرده و اینتر بزنید تا پاسخ را ببینید.


=NOW()

می‌خواهید در هر بار باز کردن یک صفحه‌ی کاری تاریخ و زمان فعلی را ببینید؟ داخل خانه‌ای که می‌خواهید تاریخ در آن قرار بگیرد =NOW() را تایپ کنید. اگر می‌خواهید تاریخی از آینده را ببینید می‌توانید از چیزی مشابه =NOW()+32 استفاده کنید. تابع NOW هیچ آرگومانی دریافت نمی‌کند، پس در میان دو پرانتز عبارتی قرار ندهید.


=ROUND()

همان طور که از نام آن پیداست، این تابع برای رند کردن اعداد به کار می‌رود. ROUND نیازمند دو آرگومان است: یک عدد یا خانه، و تعداد ارقام موردنظر برای رند کردن. اگر شما عدد 231.852645 را در خانه‌ی A1 داشته باشید، برای مثال =ROUND(A1,0) عدد 232، =ROUND(A1,1) عدد 232.9 و =ROUND(A1,-1) عدد 230 را برمی‌گرداند.


=ROUNDUP(), =ROUNDDOWN()

اگر خواستار کنترل بیشتری بر رویرند کردن به بالا یا پایین هستید توابعی برای این کار وجود دارند. ROUNDUP و ROUNDDOWN دقیقاً از همان قالب آرگومانی که در ROUND استفاده می‌شد بهره می‌گیرند. اگر می‌خواهید در مورد رند کردن و موارد مرتبط با آن بیشتر بدانید، صفحه‌ی پشتیبانی مایکروسافت را بررسی کنید.

 

منبع

]]>
Wed, 23 Dec 2015 14:20:23 +0330
حذف Homegroup از This PC و My Computer https://gerdoo.net/article/544 https://gerdoo.net/go/544 چگونه “Homegroup” را از پنجره‌ی مسیریابی حذف کنیم؟

این مطلب به شما کمک می‌کند که آیکن “Homegroup” را همینطور که در تصویر می‌بینید از پنجره‌ی مسیریابی ویندوز 7 به بعد حذف کنید:

برای این کار کافیست مراحل زیر را طی کنید:

  1. عبارت regedit را در RUN یا نوار جستجوی Start تایپ کرده Enter را فشار دهید. با این کار Registry Editor باز می‌شود.
  2. حالا به دنبال این کلید بگردید:

HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{B4FB3F98-C1EA-428d-A78A-D1F5659CBA93}\ShellFolder

  1. حالا لازم است مقادیر Attributeهای DWORD را که در سمت راست مشخص است تغییر دهید. اما چون اجازه‌های لازم را ندارید ویندوز مانع این کار می‌شود. پس لازم است در ابتدا کنترل کلید ShellFolderرا در اختیار بگیرید. برای این کار می‌توانید از راهنمای ما استفاده کنید.
  2. حالا روی Attributeهای DWORD دابل کلیک کرده و مقدار آن را به b094010c تغییر دهید.
  3. تمام شد. حالا ویندوز را restart کنید تا تغییرات اعمال شده و “Homegroup” حذف شود.

اگر زمانی قصد بازگرداندن “Homegroup” را داشتید، مقداری که در مرحله‌ی 4 تعیین کردید را به b084010c تغییر دهید.

نکته: اگر از نسخه‌ی 64 بیتی ویندوز استفاده می‌کنید، ممکن است در بعضی برنامه‌های 32 بیتی همچنان آیکن “Homegroup” چزو گزینه‌های "Browse" باشد. برای حذف این گزینه لازم است کلید زیر را پیدا کنید:

HKEY_CLASSES_ROOT\Wow6432Node\CLSID\{B4FB3F98-C1EA-428d-A78A-D1F5659CBA93}\ShellFolder

فقط کافیست مقدار مورد نظر را در این کلید به b094010c تغییر دهید.

منبع

]]>
Wed, 23 Dec 2015 14:19:10 +0330
IDM در مقابل FDM: کدام بهتر است؟ https://gerdoo.net/article/543 https://gerdoo.net/go/543 من همیشه یکی از طرفداران پر و پا قرص IDM بوده‌ام. این یکی از بهترین اپلیکیشن‌هاییست که توصیه می‌کنم همواره روی کامپیوتر خود داشته باشید. با این حال یکی از خوانندگان پیشنهاد کرد که FDM را که رایگان و Open Source بوده و اغلب ویژگی‌های IDM را نیز دارد، امتحان کنم. بعد از اینکه FDM را امتحان کردم، بیاد بگویم از کارایی آن شگفت‌زده شدم و معتقدم جانشین شایسته‌ای برای IDM است.

همانطور که IDM نواقصی دارد، FDM هم خالی از ایراد نیست. بعد از اینکه مدتی از FDM استفاده کردم، حالا می‌توانم دست به مقایسه بزنم. بیایید با هم ببینیم هر کدام از چه لحاظ بر دیگری برتری دارند.


نقاط برتری
IDM

Download Dialog Box

Download Dialog Box تنها یک بخش تکنیکی برای فضای کوچکیست که وقتی روی لینک دانلود در مرورگر کلیک می‌کنید، نمایان می‌شود. این فضا همچنین مولفه‌ایست که زمانی که چیزی در حال دانلود است با آن سر و کار خواهید داشت.

Download Box مربوط به IDM بهتر از همتای خود در FDM است. همانطور که در عکس‌ها پیداست، نسخه‌ی IDM گزینه‌های بیشتری را نسبت به FDM پیشنهاد می‌دهد.

مفیدترین گزینه‌ای که در اختیار کاربر قرار گرفته محدودکننده‌ی سرعت(speed limiter) است. در FDM، باید پنجره‌ی اصلی برنامه را باز کرده و حالت limit the speed را انتخاب کنید که با این حال این محدودیت برای تمامی فایل‌های در حال دانلود اعمال می‌شود، در حالیکه در IDM می‌توانید برای هر فایل در حال دانلود محدودیت مجزایی در نظر بگیرید.

برای درک بهتر این مقایسه نگاهی به box مربوط به FDM در تصویر زیر بیاندازید.


جذب و شناسایی دانلودها

اینجا هم IDM بهتر عمل می‌کند. هنگامی که از FDM استفاده می‌کردم، بارها پیش آمد که فایل‌های PDF، RAR و بعضی از فایل‌های EXE را رد کرد. بنابراین مجبور بودم لینک دانلود را کپی کرده و بصورت دستی در برنامه وارد کنم، که چندان خوشایند نیست. IDM تمام انواع فایل را شناسایی کرده و بصورت خودکار آن‌ها را در پوشه‌های پیشفرض خود دسته‌بندی می‌کند. اما FDM گاهی اوقات این کار را به درستی انجام نداده و فایل‌ها را در پوشه‌های نادرست قرار می‌دهد. شاید این مسئله چندان جدی به نظر نیاید، اما پس از استفاده‌ی طولانی مدت، پوشه‌های دانلود نامنظمی خواهید داشت.


Refresh
کردن لینک‌های دانلود

این ویژگی زمانی به کار می‌آید که فایل‌های بزرگ را از آپلودسنترهایی که قابلیت resume را پشتیبانی می‌کنند، دانلود می‌کنید. اگر در هنگام دانلود، اینترنت شما حتی برای یک لحظه‌ی کوتاه قطع شود یا ISP شما IP شما را تغییر دهد، دانلود شما از دست می‌رود. با استفاده از قابلیت refresh کردن لینک‎های دانلود، شما می‌توانید درخواست دانلود را دوباره مطرح کرده و IDM دانلود را از همان جایی که متوقف شده بود ادامه می‌دهد.


زمان‌بندی دانلودها

هرچند قابلیت زمان‌بندی دانلودها در FDM نیز وجود دارد، اما این قابلیت در IDM بسیار قدرتمندتر عمل می‌کند. یکی از گزینه‌هایی که IDM در اختیار کاربر قرار می‌دهد، امکان قرار دادن دانلودها در صف است. IDM گزینه‌های زیادی برای زمانبندی دانلودها جهت افزایش سرعت در اختیارتان قرار می‌دهد.


نقاط برتری
FDM

کلاینت تورنت داخلی

اگر از FDM استفاده می‌کنید، دیگر به یک کلاینت تورنت جداگانه نیاز ندارید، چرا که کلاینت داخلی برنامه بسیار قدرتمند است. این کلاینت لینک‌های magnet را همانند فایل‌های تورنت محلی پشتیبانی می‌کند. تمام گزینه‌هایی که برای دانلودهای معمولی در اختیار کاربر قرار دارند، برای تورنت‌ها نیز قابل استفاده هستند. در مقام مقایسه، IDM هیچ پشتیبانی از تورنت ندارد و تنها راه دانلود فایل‌های تورنت با استفاده از IDM بکارگیری یک Cloud Torrent service است.


دانلودهای حذف شده قابل بازیابی هستند

دیگر قابلیت جالب FDM، استفاده از یک سطل آشغال برای دانلودهاست. خیلی وقت‌های برای پیش آمده که فایل دانلودی را پاک کرده‌ام و بعد به آن‌ها نیاز پیدا کرده‌ام. درست مثل ویندوز، FDM یک recycle bin دارد که دانلودهای تمام نشده‌ای که پاک شده‌اند را در خود نگه می‌دارد. همچنین می‌توان با اعمال تنظیماتی دانلودهای تمام شده را در آن ذخیره کرد.


پیش‌نمایش فایل و مبدل ویدئو

FDM می‌تواند ویدئو، صدا و تصویر را در پنجره‌ی اصلی خود نمایش دهد. به جای مراجعه به پوشه‌ای که دانلودها در آن قرار می‌گیرند، می‌توانید پیش‌نمایش فایل را در خود برنامه مشاهده کنید. برای این کار کافیست روی آن کلیک راست کرده و گزینه Launch file یا Open location را انتخاب کنید. بدین ترتیب زمانی که دنبال یک گزینه‌ی خاص از بین انبوهی از دانلودهای می‌گردید، در زمان شما صرفه‌جویی خواهد شد. برای ویدئوها و صداها، یک مبدل هم فراهم است. این مبدل فرمت‌های رایج نظیر mp4 و avi را پشتیبانی می‌کند و برای تبدیل فایل‌های FLV که از Youtube دانلود می‌کنید به یک فرمت مناسب بسیار کارایی دارد.


تفاوت‌های دیگر

زمانی که شروع به استفاده از FDM کردم، این برنامه نمی‌توانست ویدئوها را از Youtube یا سایر سایت‌های مشابه دانلود کند، بنابراین گمان کردم FDM بطور کلی فاقد این قابلیت است. اما بعد، زمانی که مشغول بررسی تنظیمات برنامه بودم، گزینه‌ای برای فعال کردن دانلود فایل‌های فلش یافتم که از این مسیر قابل دسترسی است Download > Video Monitoring. بهتر بود مثل IDM این گزینه از پیش فعال باشد، یک کاربر معمولی ممکن است بجای جستجو برای نحوه‌ی فعال کردن این قابلیت از دانلودر دیگری استفاده کند.

ابزار عالی دیگری که در برنامه تعبیه شده است، checksum tool است که MD5، SHA1 و سایر الگوریتم‌های معروف برای بررسی میزان یکپارچکی دانلودها را پشتیبانی می‌کند.

تصویر9

موضوعی که در هر دو دانلودر آزاردهنده است، اینترفیس ابتدایی است. به نظر می‌رسد هر دوی آن‌های در دهه‌ی 90 و برای مانیتورهای CRT طراحی شده‌اند. امیدواریم توسعه‌دهندگان این دو نرم‌افزار به فکر بهبود اینترفیس برنامه‌ی خود باشند، زیرا در ویندوز 10 دیگر این محیط کاربری قابل تحمل نیست.


سخن پایانی

هرچند این دو نرم‌افزار تنها دانلودرهای موجود برای ویندوز نیستند، اما می‌توان گفت معروف‌ترین گزینه‌های موجود هستند. یک نکته‌ی مهم در مورد IDM این است که برای استفاده از آن باید هزینه‌ای را پرداخت کنیم، هرچند ما می‌دانیم در واقعیت چند نفر واقعا این هزینه را می‌پردازند. اگر به دنبال دانلودری ساده هستید و ویژگی‌های ذکر شده برای شما کاربردی ندارد، هر دوی این برنامه می‌توانند برایتان موثر واقع شوند، اگر غیر از این است بر اساس معیارهایی که در ذهن دارید انتخاب با خود شماست.

منبع

]]>
Mon, 21 Dec 2015 09:49:49 +0330
روشی آسان برای تهیه پشتیبان https://gerdoo.net/article/542 https://gerdoo.net/go/542 یک پوشه‎ی قرینه‎ی رمزنگاری شده ایجاد و فایل‎های جدید خود را با آن همگام سازید.

وجود سرویس‎های پشتیبان ابری با افزایش تعداد سرویس‌هایی که درایوهای ابری برای کاربران شخصی ارائه می‎دهند، بسیار زیاد شده است. آن دسته از افرادی که زیاد به سرویس‎های ابری اعتماد ندارند ممکن است از یک هارد درایو، یا دیگر گزینه‎های بک آپ گیری برای حفاظت از داده‎های خود در برابر از دست رفتن، استفاده کنند. با توجه به این حرف، پشتیبان گیری یک فرآیند تکرار شونده است، چرخه‎ای که نیاز است در فواصل زمانی منظمی اجرا شود تا جدیدترین فایل‎هایی که اضافه کرده‎اید همیشه نسخه‎ی پشتیبانی داشته باشند. با Crococrypt آشنا شوید: یک اپلیکیشن رمزنگاری ساده که یک فولدر رمزنگاری شده‎ی قرینه از هر فولدری که شما انتخاب می‎کنید ایجاد می‎کند. یک فایل کلید رمزگشایی در سیستم شما ذخیره می‎کند. بدون فایل کلید، فایل‎های رمزنگاری شده‎ی شما را نمی‎توان باز کرد. این اپلیکیشن همچنین فایل‎های جدیدی که اضافه شده‎اند را به فولدری که دارای محتوای قرینه‎ی رمزنگاری شده‎اش است، اضافه می‎کند.

Crococrypt را می‎توان هم نصب کرد و هم نسخه‎ی پرتابل دارد. شما ابتدا باید فایل کلید را ایجاد و مطمئن شوید که هرگز آن را گم نمی‎کنید وگرنه قادر به رمزگشایی فایل‎های خود نخواهید بود.

زمانی که فایل کلید را ایجاد کردید، می‎توانید انتخاب کنید که از چه فولدر‎هایی پشتیبانی شود، و در کجا نسخه‎ی پشتیبان قرار داده شود. این اپلیکیشن هم با درایو‎های اکسترنال و هم محلی و هم درایور‎های شبکه کار می‎کند. این به این معنا است که فولدر مورد بحث ممکن است روی سیستم باشد ولی شما می‎توانید آن را در محلی دیگر بک آپ بگیرید. گزینه‎ی فولدر را از تب‘Containers’ انتخاب کنید. فولدر‘Source’، فولدری است که شما قصد بک آپ گرفتن را دارید و فولدر ‘Container’ نسخه‎ی قرینه‎ی رمزنگاری شده‎ی این فولدر است. به یاد داشته باشید که جابجایی فولدر منبع ویژگی "همگام سازی" را از بین می‎برد.

زمانی که هردو فولدر را تعیین کردید، برنامه فایل‎ها را همگام و رمزنگاری می‎کند. عملیات همگام سازی و رمزنگاری در پس زمینه انجام می‎شود. شما می‎توانید از دکمه‎ی رمزگشایی برای استخراج تمامی فایل‎ها از فولدر قرینه و دکمه‎‌ی اکسپلورر برای مشاهده‎ی آن‎ها در ویندوز اکسپلورر استفاده کنید.

برنامه‎ی Crococrypt برای ویندوز را دانلود کنید

منبع

]]>
Sun, 20 Dec 2015 15:27:34 +0330
باور‌های نادرست در مورد باتری‌ها https://gerdoo.net/article/540 https://gerdoo.net/go/540 فناوری باتری‌ها در این چند دهه‌ی اخیر تغییرات خاصی نداشته است، اما اخبار و صحبت‌هایی هم که در مورد این فناوری زده می‌شود، بسیاری را گمراه کرده است.

بهتر است در مورد بعضی از این باورهای رایج در مورد باتری‌ها صحبت کنیم و ببینیم کدام یک درست است و کدام یک نادرست.


۱. اگر دستگاه‌تان در شارژ بماند، بیش از حد شارژ می‌شود.

این باور غلط است. بیشتر اسمارت فون‌ها و لپ تاپ‌ها و دیگر ابزارها و شارژهای AA و AAA به اندازه‌ای هوشمند هستند که وقتی دستگاه‌تان کامل شارژ شد، شارژ کردن را متوقف ‌کنند. این توقف به اندازه‌ای خواهد بود که تا دو یا سه درصد از شارژ دستگاه کم می‌شود و دوباره تا ۱۰۰ درصد شارژ می‌شود.

اگر هر شب این اتفاق برای دستگاه شما بیافتد ممکن است بر روی عمر باتری شما تاثیر بگذارد، اما نه به این شدتی که گفته می‌شود.

تولید کنندگان کامپیوتر می‌گویند باتری خود را تمرین دهید و بگذارید هر چند ماه یک بار باتری دستگاه‌تان خالی و سپس تا ۱۰۰ درصد پر شود.


۲. باید همیشه بگذارید باتری دستگاه‌تان تا آخر خالی شود و سپس شارژ کنید.

غلط است. امروزه بیشتر باتری‌ها کاملا خالی نمی‌شوند.

وقتی لپ تاپ یا گوشی ما به خاطر تمام شدن شارژش خاموش می‌شود، باتری آن ۱۰۰ درصد خالی نمی‌شود. در واقع چند درصد از شارژ باقی می‌ماند. برای همین وقتی می‌خواهید گوشی خود را روشن کنید، به شما پیغام می‌دهد که شارژش به اندازه‌ی کافی نیست.

اگر هر روز بخواهید این کار بکنید و بگذارید شارژش تمام شود بعد تا ۱۰۰درصد شارژ کنید، به مرور زمان بر روی باتری شما تاثیرات منفی می‌گذارد.


۳. همیشه بگذارید دستگاه‌تان کامل شارژ شود بعد از آن استفاده کنید.

غلط است. درواقع این موضوع هیچ تاثیر مثبت و منفی بر روی باتری شما ندارد.


۴. باتری را در فریزر قرار دهید.

غلط است.قرار دادن باتری در فریزر نه تنها بد است، بلکه می‌تواند خطرناک هم باشد. دمای خیلی بالا یا خیلی پایین آن هم به مدت طولانی برای هر نوع باتری مناسب نیست.

باتری شما برای داشتن عمری مناسب باید در دمای اتاق (۲۰ درجه‌ی سانتی‌گراد) و رطوبت نرمال باشد. با این کار باتری شما می‌تواند  ۵ تا ۱۰ سال عمر کند.

البته اگر می‌خواهید بدانید که چرا باتری گوشی شما بعد از ۱ یا ۲ سال خوب کار نمی‌کند باید بگوییم که هر جه بیشتر از باتری استفاده کنید، کارایی و عملکرد آن کاهش می‌باید.

منبع

]]>
Sun, 20 Dec 2015 09:15:15 +0330
ترفندهای Excel: انجام محاسبات ساده ریاضی https://gerdoo.net/article/539 https://gerdoo.net/go/539

بسیاری از ما به خاطر سادگی بکارگیری فرمول‌های ریاضی عاشق اکسل شده‌ایم. به خاطر اینکه چندین راه برای رسیدن به جواب وجود دارد، خودتان میتوانید روش‌تان را انتخاب کنید. برای مثال، راه‌های مختلفی برای وارد کردن اعداد و محاسبه کردن مقدار فرمول‌ها وجود دارد.

پنج راه برای وارد کردن فرمول‌ها

یک) فرمول‌های اکسل را به صورت دستی وارد کنید

Long Lists: =SUM(B4:B13)

Short Lists: =SUM(B4,B5,B6,B7); =SUM(B4+B5+B6+B7)

یا نشانگر ماوس را روی اولین سلول خالی در انتهای لیست‌تان بیاورید (یا هر سلول دیگر) و بر روی علامت «مثبت» کلیک کنید، سپس روی B4 کلیک کنید، دوباره علامت مثبت را بزنید و اینبار B5 را کلیک کنید و همینطور تا آخر؛ در نهایت کلید اینتر را فشار دهید. اکسل لیست شما را به صورت =+B4+B5+B6+B7 جمع خواهد زد.


دو) با کلیک بر روی کلید وارد کردن تابع

با اینکار که از شاخه «فرمول‌ها» قابل انجام است میتوانید یکی از توابع اکسل را از لیست انتخاب کنید:

=COUNT(B4:B13)

اعداد قرار گرفته در دامنه را می‌شمارد

=COUNTA(B3:B13)

تمامی کراکترهای موجود در دامنه را می‌شمارد


سه) تابعی را از یک گروه انتخاب کنید

با اینکار می‌توانید جستجوی خود را محدودتر کرده و تابع مورد نظرتان را از شاخه‌های اقتصادی، منطقی یا تاریخ/زمان انتخاب کنید، برای مثال:

=TODAY()

وارد کردن تاریخ امروز.


چهار) دکمه استفاده‌های اخیر

با استفاده از این دکمه توابعی که اخیرا بکار برده‌اید نمایش داده خواهند شد. اینکار سرعت انجام کارها را به طرز چشم‌گیری افزایش می‌دهد.

=AVERAGE(B4:B13)

لیست را جمع می‌زند، میانگین را محاسبه می‌کند.


پنج) توابع خودکار زیر دکمه جمع‌زدن خودکار

این توابع خودکار از دسته کاربردهای دلخواه خود من هستند، چرا که بسیار سریع عمل می‌کنند. محدوده سلول و تابع را انتخاب کنید و نتایج بدون هیچ کار اضافی نمایش داده خواهند شد. چند نمونه:

=MAX(B4:B13)

بیشترین مقدار لیست را نمایش می‌دهد،

=MIN(B4:B13)

کمترین مقدار لیست را نمایش می‌دهد.

نکته: اگر نشانگر ماوس شما بر روی سلول خالی زیر دامنه سلول‌ها قرار گرفته باشد، اکسل گمان خواهد کرد که این نقطه انتهای لیست شما است و آن‌را پررنگ خواهد کرد.

نکته مفید: در بین فرمول‌های پایه، دکمه «جمع‌زن خودکار» (AutoSum) بهترین انتخاب است، چون با مشخص شدن خودکار دامنه سلول‌ها فقط کافیست دکمه اینتر را بزنید و نتایج را مشاهده کنید.

نکته مفید دیگر: سریع‌ترین راه برای محاسبه مجموع یک لیست قرار دادن نشانگر ماوس در انتهای لیست و فشار دادن کلیدهای ترکیبی Alt+ و سپس اینتر است. اکسل لیست را پررنگ کرده و مجموع را محاسبه می‌کند.


پنج فرمول مفید برای کارهای روزمره

فرمول‌های زیر شاید نام‌های نا‌آشنایی داشته باشند، اما می‌توانند در شرایط بحرانی به دردتان بخورند.

توجه: بعضی از فرمول‌ها نیازمند یک سلول، دامنه‌ای از سلول‌ها و یا یک متن برای انجام محاسباتشان هستند. شما می‌توانید دامنه و سلول را بصورت دستی یا خودکار مشخص کنید.

یک) =DAYS

این فرمول برای محاسبه تعداد روزهای موجود بین دو تاریخ بکار می‌رود.

مثال: تاریخ اتمام 12 اکتبر 2015 منهای تاریخ شروع 31 مارچ 2015 = 195 روز

=DAYS(A30,A29)


دو)
=NETWORKDAYS

این فرمول مشابه مورد بالایی است اما با این تفاوت که تعداد روزهای کاری را نشان خواهد داد. تنظیماتی هم برای نادیده گرفتن روزهای تعطیل وجود دارد اما باید به صورت دامنه‌ای از تاریخ‌ها وارد شود.

مثال: تاریخ شروع 31 مارچ 2015 منهای تاریخ اتمام 12 اکتبر 2015 = 140 روز

=NETWORKDAYS(A33,A34)


سه)
=TRIM

اگر به طور مداوم در حال وارد کرد متن به داخل فایل اکسل هستید، پس باید گفت TRIM می‌تواند جان‌تان را نجات دهد. معمولا اگر یک متن را وارد فایل اکسل کنید همه‌ جای سلول پر از فاصله و فضاهای خالی خواهد شد. با TRIM می‌تواند این فضاهای خالی را در کسری از ثانیه محو کنید. فقط کافیست فرمول را یکبار وارد کنید و آن‌را تا انتهای لیست کپی نمایید.

مثال: =TRIM به همراه آدرس سلول در داخل پارنتز

=TRIM(A39)


چهار)
=CONCATENATE

اگر داده‌های زیادی وارد فایل اکسل می‌کنید این فرمول‌ هم بسیار به دردتان خواهد خورد. این فرمول محتوای یک یا چند سلول را با هم ادغام کرده و در یک سلول درج می‌کند. برای مثال: در پایگاه داده‌ها: تاریخ‌ها، ساعت‌ها، شماره تلفن‌ها و سایر داده‌های متفاوت را که معمولا در فیلدهای جداگانه درج می‌شوند را با هم ادغام می‌کند. برای جدا کردن موارد و ایجاد فاصله بین‌شان باید علامت نگارشی مورد نظرتان را داخل علایم "" قرار دهید.

مثال: =CONCATENATE به همراه (ماه،"space"،روز،"comma space"،سال) در این صورت موارد ادغام شده با فاصله و کاما از هم جدا خواهند شد.

فرمول برای وارد کردن تاریخ:

=CONCATENATE(E33,” “,F33,”, “,G33)

فرمول برای وارد کردن شماره تلفن:

=CONCATENATE(E37,”-“,F37,”-“,G37)


پنج)
=DATEVALUE

DATEVALUE تمامی فرمول‌های فوق را در غالب یک تاریخ اکسل در می‌آورد، پس اگر می‌خواهید از این تاریخ‌ها برای محاسبات بعدی استفاده کنید استفاده از این فرمول بسیار مفید خواهد بود. کار با آن ساده است، کافیست DATEVALUE را لیست فرمول‌ها انتخاب کنید، بر روی فیلد «Date_Text» کلیک کنید، بر روی سلول مورد نظرتان کلیک کنید، روی OK کلیک کنید و کپی را انجام دهید. خروجی شماره سریال‌های اکسل خواهند بود پس باید به نحو مقابل فرمتی برای لیست‌تان انتخاب نمایید: Format>Format Cells>Number>Date

=DATEVALUE(H33)


سه ترفند مفید اضافی برای کار با فرمول‌ها

  • ترفند اول: برای تبدیل متن یا عدد به فرمول‌های اضافی نیاز ندارید. فقط کافیست آن‌ها را کپی کنید و به عنوان نوع‌ خاص (Special>Values) پیست‌شان کنید. چرا با استفاده از فرمول‌های تبدیل نوع خودتان را اذیت کنید؟ شاید با اینکار محتوای سلول‌ها شبیه به شماره تلفن‌ به نظر برسند اما در واقع فرمول هستند که نه می‌شود جا‌به‌جایشان کرد و نه می‌توان تغییرشان داد.
  • ترفند دوم: اگر از ترفند فوق برای تبدیل نوع تاریخ‌ها استفاده کنید (Paste>Special>Values)، نتیجه متن شده و قابل تبدیل نوع تاریخ واقعی نخواهد بود. تاریخ‌ها به فرمول DATEVALUE نیاز دارند تا به صورت تاریخ‌های واقعی دربیایند.
  • ترفند سوم: فرمول‌ها همیشه با حروف بزرگ نمایش داده می‌شوند، اما اگر آنها را با حروف کوچک تایپ کنید، اکسل به صورت خودکار آنها را به حروف بزرگ در‌می‌آورد. همچنین به یاد داشته باشید که هیچ فاصله‌ای در فرمول‌ها و توابع وجود ندارد. اگر فرمولی کار نکرد مطمئن شوید که فاصله‌ای بین نوشته‌ها وجود نداشته باشد.

 

منبع

]]>
Sat, 19 Dec 2015 09:17:46 +0330
12 اپ برتر برای اندروید https://gerdoo.net/article/538 https://gerdoo.net/go/538

آقایان و خانم‌ها! شما را به بهترین بهترین‌ها معرفی می‌کنم. برنامه‌هایی که بیشتر مردم قسم خواهند خورد که بدون آنها نمی‌توانند زندگی کنند. این برنامه‌ها جزء جدانشدنی از اندروید شده‌اند و اگر به دنبال چیزهای خوب می‌گردید، فرض بر این گذاشته می‌شود که شما این چیزها را از قبل داشته ‌اید. بدون اتلاف وقت می‌پردازیم به بهترین برنامه‌های اندروید کل تاریخ.


Android Device Manager

Android Device Manager بیشتر به عنوان خدمات موجود در بیشتر دستگاه‌های اندروید است تا یک برنامه‌ی جدا. این مورد، قابلیت «پیدا کردن تلفن همراه» داخل برنامه‌ی گوگل است و همین الان به صورت رایگان می‌توانید از آن استفاده کنید. یکی از کاربردهای این برنامه به شما امکان می‌دهد تا دستگاه خود را مدیریت کرده، آنها را پیدا کرده و ایمن‌سازی کنید و در صورت لزوم آنها را پاکسازی کنید. همچنین شما به یک رابط وب دسترسی دارید تا بتوانید از طریق استفاده از مرورگر وب بر روی هر کامپیوتری، دستگاه‌های خود را بیابید. البته شما برای انجام این کار باید ADM را فعال کنید و برای راهنمایی گرفتن در مورد فعال کردن آن می‌توانید اینجا کلیک کنید. به یاد داشته باشید که برای پیدا کردن دستگاه خود شما باید برای این کار خدمات مکان‌یابی را فعال کرده باشید. راهنمای کامل برنامه را در اینجا ببینید.

دانلود از گردو | دانلود از گوگل پلی


ES File Explorer

ES File Explorer از زمان‌های دور و دراز برای اندروید وجود داشته و همواره از آن موقع تا حالا در حال پیشرفت و تکامل بوده است. این برنامه برای استفاده‌ی همگان رایگان است و دارای ویژگی‌های زیادی از قبیل مرور فایل‌ها، Root explorer، قابلیت فشرده‌سازی و غیرفشرده‌سازی انواع مختلفی از آرشیوها و پشتیبانی از FTP، از پخش چندرسانه‌ای، از حافظه‌ی ذخیره‌ی اینترنتی، SMB، WebDAV و خیلی چیزهای دیگر می‌باشد. آیا مرورگر فایل عالی دیگری نیز وجود دارد؟ بدون شک بله ولی تعداد بسیار کمی از آنها به اندازه‌ی ES از اعتبار دور و دراز برخوردارند. ES رایگان و قدرتمند است و ارزش داشتن آن بر روی تلفن همراه را دارد.

دانلود از گردو | دانلود از گوگل پلی


Evernote

Evernote مسلماً قدرتمندترین برنامه‌ی یادداشت‌برداری است که تاکنون ساخته شده است. این برنامه دارای ویژگی‌های یادداشت‌برداری بسیار زیادی از قبیل قابلیت ایجاد لیست، وارد کردن فایل‌های صوتی، تصویری و عکس بوده و همه‌ی اینها با اینترنت همگام‌سازی شده است تا بتوان از هر مرورگر وب به آن دسترسی یافت. همچنین یک سری از ویژگی‌های سازمانی وجود دارد تا بتوانید همه‌ی این اطلاعات را مرتب کنید. این برنامه همچنین در صورت نیاز قابلیت همکاری نیز دارد و همه‌ی اینها در قسمت طراحی مواد جمع‌آوری شده‌اند. خریدهای داخل برنامه‌ای در Evernote Premium وجود دارد که اشتراکی برای دسترسی به ویژگی‌های جانبی مانند حاشیه‌نویسی PDF، گزینه‌های بهتر برای حریم خصوصی و دسترسی آفلاین است.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


مجموعه‌ی
Google Drive

Google Drive یک محل ذخیره‌ی اینترنتی است که در اندروید قابل دسترسی است و همه‌ی کاربران جدید به طور دائم با ثبت‌نام کردن از 15 گیگابایت حجم برخوردار می‌شوند. البته شما می‌توانید در صورت نیاز، حجم بیشتری بخرید. چیزی که Google Drive را خاص می‌کند، مجموعه برنامه‌هاییست که ضمیمه‌ی آن هستند. این برنامه‌ها شامل Google Docs، Google sheets، Google slides، Google photos و Google keep هستند. بین برنامه‌های آفیس، برنامه‌ی Photos (که امکان تهیه‌ی تعداد بی‌نهایتی نسخه‌ی پشتیبان از عکس‌ها و فیلم‌ها را می‌دهد) و Keep برای یادداشت‌برداری، شما عملاً برنامه‌هایی را نیز برای هر کار مربوط به تولید را در اختیار دارید. بعضی از ویژگی‌های این برنامه‌ها شامل همکاری زنده، ویژگی‌های به اشتراک‌گذاری عمیق‌تر و سازگاری با اسناد و مدارک Microsoft Office می‌باشد.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


Google Play Music

Google Play Music یک مورد خاص است. البته برنامه‌های موزیکی وجود دارند که به شما امکان پخش محتوای خاصی را می‌دهند و همچنین برنامه‌های Stream موزیک که امکان Stream کردن را فراهم می‌کنند. آیا می‌دانید چند برنامه این دو مفهوم را با هم درمی‌آمیزند؟ فقط یک برنامه و آن هم Google Play Music است. این سرویس به شما امکان آپلود 50000 آهنگ ساخته شده توسط خودتان (غیر کپی) در فضای گوگل برای Stream کردن هر جا که هستید، می‌دهد. این قابلیت کاملاً رایگان است. علاوه بر آن برای 9.99$ در ماه شما دسترسی به سرویس Stream متوسط به بالا با بیش از 30 میلیون آهنگ، پشتیبانی لیست پخش و امکانات مختلف رادیوی اینترنتی را خواهید داشت.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


HERE Maps

قطعاً می‌شد راه ساده‌تر را انتخاب کرد و Google Maps را به لیست اضافه کرد ولی از آنجا که این برنامه تقریباً در تمام دستگاه‌های اندروید با قابلیت دسترسی به Google Play به صورت پیش‌فرض نصب شده است، پیشنهاد دادن برنامه‌ای که از قبل دارید فکر خوبی به نظر نمی‌رسد. به جای آن به شما پیشنهاد می‌کنیم HERE Maps را امتحان کنید. ادعای شهرت این برنامه به دلیل توانایی آن در دانلود و استفاده از نقشه‌ها به صورت آفلاین به طور همزمان با جهت‌یابی دقیق پیچ به پیچ آفلاین است. این برنامه اگر چه مانند Google Maps از عمق زیادی برخوردار نیست ولی مانند آن به شما امکان یافتن رستوران‌ها و مکان‌های مختلف دیگر موجود در منطقه‌ی زندگیتان را می‌دهد. این برنامه کاملاً رایگان بوده و هر کس که نیاز به جهت‌یابی آفلاین دارد باید حداقل یک بار آن را امتحان کند.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


Nova Launcher

در ابتدا قصد نداشتیم هیچ لانچری را در لیست بیاوریم ولی به نظر Nova Launcher چیزی فراتر از حد لانچرهای معمولی است. این لانچر چندین سال است که وجود دارد و به طور مداوم در حال آپدیت شدن است که به همین خاطر همیشه گزینه‌ی مناسبی برای جایگزین کردن آن به جای لانچرهای دیگر می‌باشد. این برنامه دارای یک سری ویژگی‌ها شامل توانایی آن برای تهیه‌ی نسخه‌ی پشتیبان و بازگرداندن چیدمان صفحه‌ی خانه، زمینه‌بندی آیکون‌ها، صدها مولفه‌ی شخصی‌سازی برای صفحه‌ی خانه و منوی برنامه‌ها و غیره می‌باشد. اگر از نسخه‌ی Premium استفاده کنید می‌توانید بر روی کنترل حرکات، تعداد نوتیفیکیشن‌های خوانده نشده و کارهای مربوط به عوض کردن آیکون‌ها تأثیر بگذارید. چیز بیشتری نمی‌توان در مورد آن گفت. این برنامه عالی است.

دانلود از گردو | دانلود از گوگل پلی


Pocket

باید اقرار کرد که Pocket یکی از برنامه‌هاییست که باتری و نیروی زیادی مصرف می‌کند ولی از آن دسته‌ایست که داشتن آن را به همه پیشنهاد می‌کنیم.با Pocket می‌توانید صفحه‌ی وبی که در حال خواندن آن هستید را برای بعد ذخیره کنید. اگر در حال خواندن اخبار هستید یا داستان‌های جالبی را در فیسبوک/ گوگل پلاس/ توییتر یافته‌اید و می‌خواهید بعداً آنها را بخوانید، این برنامه به شما کمک خواهد کرد. استفاده از این برنامه بسیار آسان بوده و حتی تعداد زیادی از کارکنان خود ما هم بر روی کاربردی بودن آن اتفاق نظر دارند. این برنامه قابلیت همکاری با برنامه‌های خبری مانند Flipboard و برنامه‌های شبکه‌های اجتماعی مانند فیسبوک را دارد و همچنین می‌توانید صفحات ذخیره شده را از طریق Pocket، با دیگر برنامه‌ها به اشتراک بگذارید. این برنامه کاملاً رایگان بوده و حتی افزونه‌ی آن نیز برای مرورگر وجود دارد تا بتوانید بر روی کامپیوتر هم از آن استفاده کنید.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


Pushbullet

Pushbullet یک برنامه‌ی منحصر به فرد است که می‌تواند کارهای زیادی بکند. کار اصلی آن، وصل کردن کامپیوترتان به تلفن همراه‌ تان از طریق مرورگر وب است. از آنجا شما می‌توانید کارهای مختلفی مانند جواب دادن پیامک‌ها به طور مستقیم از کامپیوتر، انتقال فایل‌ها، چک کردن نوتیفیکیشن‌ها، فرستادن پیام از طریق چند سرویس (پشتیبانی شده) و غیره را انجام دهید. این مورد یک برنامه‌ی ساده است که بعد از یک بار آماده کردن آن نیازی به سرهم بندی دوباره‌ی آن نیست و همیشه آماده به کار می‌باشد. این برنامه یکی از بهترین و باثبات‌ترین راه انجام کارهایی مانند جواب دادن پیامک‌ها از طریق کامپیوتر باقی می‌ماند.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


SwiftKey Keyboard

SwiftKey Keyboard یکی از صفحه‌کلید‌های جانبی بسیار قدرتمند و قابل شخصی‌سازی است. این برنامه چند سال پیش وارد بازار شد و دارای موتور پیش‌بینانه‌ای بود که هیچ صفحه کلید دیگری ار آن برخوردار نبود و در طی سالها این برنامه رشد زیادی داشته است. این یک برنامه‌ی رایگان برای دانلود است که در صورت دلخواه می‌توانید برای آن زمینه‌های مختلفی خریداری کنید. از دیگر ویژگی‌ها می‌توان ردیف جدا و اختصاص داده شده به اعداد، SwiftKey Flow که امکان تایپ حالت‌ها را می‌دهد، پشتیبانی از چند زبان، همگام‌سازی میان-دستگاهی، Library برنامه و خیلی چیزهای دیگر را نام برد. از لحاظ کاربردی بودن صفحه کلید، این برنامه بهترین چیزی است که می‌توانید پیدا کنید.

دانلود از گوگل پلی


Tasker

اگر صبر و حوصله‌ی یادگیری استفاده از این برنامه را داشته باشید، Tasker یک برنامه‌ی واقعاً عالی است. کار این برنامه فراهم کردن موقعیت برای کاربران برای ساختن فرمان‌های سفارشی و استفاده از آنها در جاهای مختلف است. برنامه‌های زیادی وجود دارند که از Tasker پشتیبانی می‌کنند و شما حتی می‌توانید با استفاده از Tasker، فرمان‌های پیچیده‌ای برای برچسب‌های NFC بسازید. واقعاً توضیح دادن اینکه این برنامه چه کاربردی دارد، دشوار است زیرا می‌تواند خیلی کارها بکند.

دانلود از گردو | دانلود از گوگل پلی


Zedge

آخرین برنامه‌ی معرفی شده در این لیست، Zedge نام دارد. این یک برنامه‌ی مربوط به والپیپر، صدای زنگ، صدای نوتیفیکیشن و صدای زنگ هشدار است که تعداد باور نکردنی‌ای از گزینه‌ها را برای شخصی‌سازی بخش‌های بسیار ابتدایی دستگاه‌تان را فراهم می‌کند. علاوه بر داشتن گزیده‌های بسیار زیادی از چیزهای مختلف، این برنامه آیتم‌های گوناگونی را به هنگام تعطیلات مهم ارائه می‌دهد تا به راحتی بتوانید زمینه‌ی تلفن همراه خود را برای کریسمس، هالووین و دیگر تعطیلات عوض کنید. تنها نقطه ضعف آن، تبلیغات موجود در آن است که می‌تواند کلافه کننده و آزاردهنده باشد.

دانلود از کافه بازار | دانلود از گوگل پلی


جمع بندی

درست کردن لیستی از بهترین برنامه‌های اندروید دشوار است زیرا عقیده‌های مختلفی در مورد اینکه چه چیزی یک برنامه را عالی، به درد بخور یا هر دو می‌سازد، وجود دارد. جدا از اینها، علاقمند دیدن نظرات شما در مورد اینکه کدام برنامه‌های اندروید به نظر شما بهترین هستند، هستیم.


منبع

]]>
Wed, 16 Dec 2015 09:08:38 +0330
ISO: وقتی همه چیز در یک فایل ادغام می‌شود! https://gerdoo.net/article/209 https://gerdoo.net/go/209 آموزش ساخت، ویرایش و اجرای ایمیج‌های ISO

این یک آموزش جامع است اما برای فراگرفتن کار با فایل‌های ایزو لازم نیست تمام آن‌ را مطالعه کنید، فقط کافیست آموزش نرم‌افزاری که قصد کار با آن را دارید مطالعه کنید.

ISO یکی از فرمت‌های ایمیج‌گیری است که توانسته طرفداران و کاربران زیادی را به سوی خود جلب کند و هر روز بر استفاده بیشتر آن‌ها از دیسک‌های ISO بیافزاید.

ISO فرمتی است که تمام اطلاعات، شامل ده‌ها فایل و پوشه را جدا از نوع اطلاعات یا فرمت آن‌ها یکپارچه‌سازی کرده و در قالب یک فایل به شما تحویل می‌دهد؛ یعنی شما اطلاعات قبلی گسسته و به‌هم ریخته را که شاید شامل ده‌ها نوع فایل با فرمت مختلف می‌شدند، در قالب فقط یک فایل با پسوند ISO می‌بینید. مزایای فرمت ISO را می‌توان به صورت زیر فهرست کرد: 

  1. ISO عملیات جابه‌جایی اطلاعات از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر یا از اینترنت به کامپیوتر را آسان می‌کند. انتقال یک فایل به مراتب ساده‌تر از انتقال ده‌ها فایل و پوشه است.
  2. سایت‌های اینترنتی برای توزیع یک دیسک‌نوری CD یا DVD و قرار دادن آن روی اینترنت برای دانلود از فرمت ISO استفاده می‌کنند. این فرمت استاندارد به راحتی دانلود شده و قابل استفاده برای کاربران است. برای نمونه، تمامی دیسک‌های لینوکس روی اینترنت با این فرمت قابل دانلود هستند. چون به راحتی می‌توان فایل ISO را روی دیسک‌نوری رایت و استفاده کرد.
  3. یکی دیگر از کاربردهای ISO برای پشتیبان‌گیری است. تمامی اطلاعاتی را که باید پشتیبان‌گیری شوند، در یک پوشه ریخته و به ISO تبدیل کنید. سپس آن را روی دیسک رایت کرده یا در یک هارددیسک و درایو دیگر ذخیره می‌کنید. به این صورت نگهداری از اطلاعات پشتیبان ساده‌تر می‌شود و شما به جای روبه‌رو بودن با هزاران فایل و پوشه، فقط با چند فایل پشتیبان سروکار خواهید داشت.
  4. ISO یک کاربرد اساسی دیگر هم دارد و آن خلاص شدن از دیسک‌های نوری است. می‌توان دیسک‌های نوری را با فرمت ISO روی هارددیسک ذخیره و نگهداری کرد و در نتیجه برای خواندن و باز کردن آن‌ها دیگر به درایونوری و CD و DVD نیازی نیست. نرم‌افزارهای ISO می‌توانند این فایل‌ها را باز کنند، درست مثل این‌که در حال استفاده از درایونوری هستید.
  5. باISO به راحتی می‌توان دیسک‌های قابل بوت ساخت. فقط چند کلیک کافیست تا اطلاعات شما روی یک دیسک ریخته شود و با افزودن فایل اتوران، به دیسک قابل بوت تبدیل شود.
  6. با استفاده از نرم‌افزارهای ISO می‌توانید محتویات یک دیسک را کم و زیاد کرده و آن را دوباره رایت کنید. کافیست فایل ISO دیسک را باز کرده، تغییرات را اعمال کنید و دوباره فایل ISO جدید را بسازید.


نرم‌افزارهای ISO

برای کار با فرمت ISO نرم‌افزارهای کوچک و بزرگ زیادی در اختیار دارید. این نرم‌افزارها که اغلب در طبقه‌بندی نرم‌افزارهای کار با CD/DVD قرار می‌گیرند، هر یک قابلیت‌ها و ویژگی‌های خاص خود را دارند و ممکن است چند کاربرد ISO را در اختیارتان قرار دهند. در ادامه چندین نرم‌افزار معروف کار با ISO را مرور می‌کنیم. شما هر یک از این نرم‌افزارها را که در اختیار داشته‌باشید، با استفاده از این راهنمای سریع می‌توانید با فایل‌های ISO کار کنید.


Nero

با این نرم‌افزار معروف می‌توانید فایل‌های ISO را بسازید یا رایت کنید. در Nero وارد بخش Copy Disk شده و برحسب این‌که می‌خواهید ایمیج بگیرید یا رایت کنید، Source Drive و Destination Drive را تعیین و خودتان نام و نوع فایل را تعیین کنید. فرمت پیش‌فرض این برنامه nrg است که می‌توانید با انتخاب All Files و دادن پسوند ISO، این نوع ایمیج را بسازید یا رایت کنید. در انتها کلید Copy را بزنید تا پروسه ایمیج‌گیری یا رایت شروع شود.

 
CloneCD

یکی از بهترین نرم‌افزارها برای خواندن و نوشتن فایل‌های ISO است. این برنامه هم ساده بوده و کار با آن سریع است و هم توانایی کار با انواع دیسک‌های مخدوش‌شده و خش‌دار را دارد. گزینه‌های CloneCD محدود اما جالب توجه و پر کاربرد هستند. وقتی نرم‌افزار را نصب و اجرا می‌کنید، پنلی شبیه تصویر زیر ظاهر می‌شود.

از سمت چپ به راست، گزینه‌های این برنامه، ساخت ISO، رایت ISO روی دیسک، کپی دیسک و پاک کردن دیسک هستند.

برای ساخت ISO از روی دیسک، روی آیکون Read to image file کلیک کرده، دستگاه درایونوری خود را انتخاب کنید. کلید Next را بزنید و منتظر بمانید تا دیسک‌نوری خوانده شود.

نوع دیسک‌نوری در مرحله بعد تعیین می‌شود.

Next را زده و محل ذخیره شدن فایل ISO و نام آن را تعریف کنید (تصویر 5). با زدن کلید OK، ساخت فایل ISO از دیسک شروع می‌شود. پس از اتمام کار می‌توانید دیسک را از درایونوری خارج کنید و دور بیاندازید! چون دیگر به آن احتیاج ندارید و می‌توانید از فایل ISO استفاده کنید.

برای رایت فایل ISO هم باید مراحل مشابهی را انجام دهید. روی آیکون Write form image File کلیک کنید. پس از انتخاب فایل ISO، دستگاه رایتر را انتخاب و شروع به رایت کردن دیسک کنید.

 
Alcohol 120%

این نرم‌افزار نیز می‌تواند یک فایل ISO را ایجاد، رایت یا باز کند. البته مدیریت درایوهای نوری و کار با دیسک‌ها نیز با این نرم‌افزار قابل انجام است.

  • ساخت ISO

برای ساخت ISO نرم‌افزار را اجرا کرده و از منوی سمت چپ، گزینه Image Making Wizard را انتخاب کنید. درایونوری مبدأ و سرعت را انتخاب کرده، از گزینه Datatype نوع دیسک‌نوری را مشخص کنید. از برگه Reading Options نام ایمیج، محل نگهداری، فرمت ایمیج و در نهایت اگر می‌خواهید از DVD ایمیج بگیرید، می‌توانید با گزینه Separate Image file every چندین فایل ایمیج با اندازه‌های مختلف بسازید. برای شروع ایمیج‌گیری، کلید Start را بزنید.

  • رایت ISO

برای رایت یک فایل ایمیج روی CD یا DVD گزینه Image Burning Wizard کلیک و فایل ایمیج را انتخاب کنید. در مرحله بعد، CD Writer یا DVD Writer را تعیین کنید. تعداد کپی‌ها، روش رایت، سرعت رایت و تنظیمات دیگر را انجام دهید و کلید Start را بزنید.

  • خواندن ISO

هنگام نصب نرم‌افزار Alcohol یک درایو مجازی به درایوهای My Computer افزوده می‌شود تا با استفاده از آن بتوانید فایل‌های ایمیج را بخوانید؛ مانند این‌که یک CD یا DVD درون یک درایونوری قرار داده‌اید. برای خواندن یک ایمیج، از بخش Device درایو مجازی را انتخاب کنید. روی آن راست‌کلیک کرده، گزینه Mount Image را کلیک و فایل ایمیج را وارد درایو مجازی کنید.

برای خارج کردن ایمیج از درایو مجازی، همین روش را به‌کار ببرید، در عوض، گزینه Un-mount Image را کلیک کنید.

  • ساخت ISO بدون درایونوری

با استفاده از ابزار Extra Wizard می‌توانید از اطلاعات هارددیسک روی همان هارددیسک یک فایل ایمیج بسازید. این روش برای پشتیبان‌گیری از اطلاعات و کپی روی هارددیسک دیگر یا حافظه فلش بسیار سودمند است. ابزار Extra Wizard را انتخاب کنید. در مرحله بعد، فایل‌هایی را که می‌خواهید در قالب یک فایل ایمیج درآیند، انتخاب کنید. سپس محل فایل ایمیج خروجی و فرمت آن را انتخاب و کلید Start را بزنید.


Daemon Tools

این برنامه می‌تواند از دیسک‌های نوری ایمیج بگیرد و ایمج‌ها را در درایو مجازی باز کند. یک نرم‌افزار بسیار سریع و ساده است که در میان کاربران نیز طرفداران زیادی دارد.

  • ساخت ISO

برای گرفتن ایمیج از CD یا DVD، روی آیکون Daemon Tools در System Tray راست‌کلیک کرده و گزینه Disk Image را انتخاب کنید.

از بخش Device، درایونوری را که می‌خواهید از روی آن ایمیج ساخته شود، انتخاب کنید. سرعت ایمیج و محل ذخیره شدن آن را مشخص کرده و اگر دوست دارید، می‌توانید برای آن رمز عبور نیز تعریف کنید. Start را زده و منتظر بمانید تا ایمیج دیسک‌نوری ساخته و ذخیره شود. اکنون دیگر به این دیسک نیازی ندارید.

  • افزودن ISO

برای این‌که بتوانید یک فایل ایمیج را باز کنید، نخست باید آن را به Daemon Tools اضافه کنید. برای افزودن یک فایل، وارد پنجره اصلی شده و گزینه FileAdd را بزنید و فایل ایمیج خود را با هر پسوندی که هست و با هر نرم‌افزاری که تهیه شده، انتخاب کنید تا به فهرست فایل‌های شناخته‌شده افزوده شود.

برای حذف یک فایل کافیست، آن را انتخاب و گزینه Remove Item را کلیک کنید. با راست‌کلیک روی نام فایل نیز این گزینه انتخاب می‌شود.

  • گشودن ISO

پس از این‌که فایل‌های ایمیج را به Daemon Tools معرفی کردید، نوبت به گشودن این فایل‌ها می‌رسد. هر زمان که نیاز داشتید یک فایل ایمیج را باز کنید یا به اصطلاح با درایو مجازی اجرا کنید، روی آن کلیک کرده و گزینه Mount را انتخاب کنید.

می‌بینید که به‌طور خودکار این فایل گشوده خواهدشد. اگر وارد My Computer شوید، فایل ایمیج را در درایو مجازی خواهید دید.

برای بستن یک فایل ایمیج یا خارج کردن آن از درایو مجازی، پس از انتخاب فایل، گزینه Unmount را انتخاب کنید.

  • رایت ISO

یک قابلیت دیگر این نرم‌افزار، رایت فایل‌های ایمیج روی CD و DVD است. برای رایت فایل ایمیج، یک‌بار روی آن کلیک و گزینه Burn Image with Astrobum را انتخاب کنید. این نرم‌افزار اجرا شده و درایو و سرعت رایت را انتخاب کنید و کلید Start را بزنید.



UltraISO

یکی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نرم‌افزارهای مختص فایل‌های ISO است که قابلیت تغییر دادن محتویات یک ISO را نیز دارد، قابلیتی که در نرم‌افزارهای معرفی‌شده قبلی یافت نمی‌شود. نصب این نرم‌افزار به تنهایی برای مدیریت ISOها کافیست و به نرم‌افزار دیگری نیازمند نخواهید شد. مهم‌ترین کارهای این برنامه را مرور می‌کنیم.

  • ساخت ISO

پس از اجرای نرم‌افزار، از منوی Tools، گزینه Make CD/DVD Image را کلیک کنید. پنجره‌ای گشوده می‌شود که به ترتیب، درایونوری که می‌خواهید از روی آن فایل ISO بسازید، محل ذخیره شدن ISO و نوع ISO را باید تعیین کنید. سپس کلید Make را فشار دهید.

  • تغییر ISO

ممکن است یک فایل ISO بسازید و بعد متوجه شوید یک پوشه یا چند فایل را جا انداخته‌اید و باید دوباره آن‌ها را به فایل ISO قبلی اضافه کنید. نمونه دیگر این موضوع، دستکاری یک دیسک ISO است. روال کار به این صورت است که نخست باید فایل ISO را در نرم‌افزار UltraISO باز کنید و بعد فایل‌ها و پوشه‌های خودتان را اضافه کرده و دوباره فایل ISO را بسازید. روی گزینه Open کلیک و فایل ISO را انتخاب کنید.

تمام محتویات درون ISO در پنجره این برنامه گشوده می‌شود. اکنون از منوی Actions با گزینه Add File و Add Directory فایل‌ها و پوشه‌ها را اضافه کنید.

حتی می‌توانید برخی از محتویات یک ISO را پاک یا تغییر نام دهید. برای این کارها از ابزارهای موجود در نوار ابزار استاندارد یا منوی میانبر راست‌کلیک استفاده کنید.

وقتی مطمئن شدید، دیگر کاری با محتویات ISO ندارید و همه چیز آماده است، روی گزینه Save کلیک کنید و منتظر بمانید تا دوباره فایل ISO ساخته شود. فقط دقت کنید، در این روش باید فایل ISO اولیه روی هارددیسک یا دستگاه قابل ذخیره‌سازی باشد. در غیر این صورت، باید به جای Save از Save As استفاده کنید.

  • خواندن ISO

گفتیم که می‌توان یک فایل ISO را بدون نیاز به درایونوری باز و استفاده کرد. در این برنامه، برای خواندن یک فایل ISO روی گزینه Mount to Virtual Drive در منوی Tools کلیک کنید. نخست باید دستگاه درایو مجازی و بعد فایل ISO را تعریف کنید.

کلید Mount را زده و از My Computer (ویندوز XP) و Computer (ویندوز ویستا و هفت) درایو مجازی نوری را باز کنید.

  • فشرده‌سازی ISO

ممکن است، یک فایل ISO بسازید اما از اندازه یک دیسک CD یا DVD بیشتر و بزرگ‌تر باشد. در این صورت، می‌توانید فایل ISO را کمی فشرده‌تر کنید. روی Compress ISO از منوی Tools کلیک کنید. نخست فایل ISO اولیه را باز کرده و محل ذخیره شدن فایل ISO جدید را انتخاب کنید. سپس روش فشرده‌سازی را انتخاب کنید. می‌توانید فایل ISO را به چند تکه تقسیم کنید (Multiple Volume). همچنین می‌توان برای خارج کردن ISO از حالت فشرده رمز عبور تعریف کرد. در نهایت، روی کلید Compress کلیک کنید.

  • رایت ISO

با نرم‌افزار UltraISO می‌توانید یک ISO ساخته‌شده یا تغییریافته را به‌طور مستقیم روی دیسک رایت کنید. روی گزینه Burn CD/DVD Image کلیک کنید.

  • تبدیل فرمت ISO

گاهی ممکن است بخواهید، یک فایل ISO را به فرمت دیگر ایمیجی تبدیل کنید. UltraISO می‌تواند این‌کار را برای شما انجام دهد. روی گزینه Convert کلیک کنید و فایل ISO اولیه و نوع فایل خروجی را انتخاب و البته با دادن آدرس مقصد ذخیره شدن فایل، Convert را کلیک کنید.

]]>
Tue, 15 Dec 2015 10:15:21 +0330
وقتی پد لمسی لپتاپ کار نمی‌کند چه کنیم؟ https://gerdoo.net/article/327 https://gerdoo.net/go/327

اگر تا به حال یک بار هم سعی در استفاده از سیستم عامل ویندوز بدون موس یا پد لمسی لپ‌تاپ کرده باشید مشکلات متعاقب آن را به خوبی درک می‌کنید. در این مطلب قصد داریم تا راه حلی برای زمان‌های توقف کارکرد پد لمسی لپ‌تاپ برایتان ارائه کنیم.

در ابتدای امر اگر مشکل بالا تازه آغاز شده لپ‌تاپ را ریستارت کنید تا ببینید آیا تاثیری دارد یا خیر. البته که این راه حل بسیار پیش پا افتاده و ساده به نظر می‌آید ولی حتی کاربران غیرمبتدی نیز گاها همین راه حل‌های پیش پا افتاده را فراموش می‌کنند.

اگر مشکل حل نشد این احتمال وجود دارد که به طور تصادفی پد لمسی لپ‌تاپ را خاموش کرده باشید. معمولا در اکثر لپ‌تاپ‌های بازار یک دستور ترکیبی برای این کار وجود دارد که مشتمل بر فشار دادن کلید Fn با یک کلید دیگر صفحه کلید می‌باشد. کلید دوم برای اجرای دستور ترکیبی یکی از کلیدهای عملکرد (F1 تا F12) است، هرچند می‌تواند بسته به شرکت سازنده و مدل لپ‌تاپ کلید دیگری نیز باشد. کلید مذکور در صفحه کلید با یک نشان آبی (اشاره به پد لمسی) مشخص شده است. در نهایت اگر مانند کاربران لپ‌تاپ Lenovo X220 یافتن کلید برایتان غیرممکن به نظر می‌رسید باید با گوگل کردن کلیدواژه Disable Touchpad به اضافه مدل دقیق دستگاه دستور ترکیبی لپ‌تاپ خود را به دست آورید.

(توضیح تصویر: پد لمسی لپ‌تاپ obtuse شرکت لنوو)


اگر راه حل بالا نیز چاره ساز نبود تنظیمات پد لمسی را چک کنید. برای این کار در ویندوزهای هفت و هشت می‌توانید با فشار دادن کلید استارت و تایپ عبارت mouse settings و متعاقب آن انتخاب گزینه Change mouse settings از enable بودن پد لمسی و On بودن سایر تنظیمات مطمئن شوید.

اگر باز هم مشکل حل نشد باید درایور مخصوص پد لمسی خود را آپدیت کنید. این کار را با یک سرچ ساده به همراه مدل دقیق لپ‌تاپ‌تان می‌توانید از طریق سایت شرکت سازنده انجام دهید.

اگر هیچ یک از روش‌های بالا حلال مشکل شما نبود مطمئنا مشکل سخت‌افزاری بوده و تنها از طریق مراجعه به تعمیرکار یا خرید یک ماوس وایرلس مرتفع خواهد شد.

 

منبع

]]>
Sun, 13 Dec 2015 10:09:13 +0330
پنج روش برای دسترسی و کنترل از راه دور کامپیوترتان https://gerdoo.net/article/329 https://gerdoo.net/go/329

در حقیقت کامپیوترتان فقط محدود به منزل شما نیست. شما می­توانید به دسکتاپ، فایل­‌های­تان، و حتی قدرت بازی کامپیوترتان در هر حال دسترسی پیدا کنید. شما می­توانید از هر جای جهان کامپیوترتان را روشن کنید!

می­پرسید چگونه می­توان این کار را کرد؟ بیایید قبل از این که به بحث تخصصی در مورد ابزار­های کنترل و دسترسی از راه دور برای بازی، خلاقیت و... بپردازیم ابتدا با همه روش­های کنترل از راه دور آشنا شویم.


Remote Desktop

نرم­افزارهای Remote desktop اساساً با ارسال اطلاعاتی از دسکتاپ شما به شما اجازه دسترسی به کامپیوتر و تمام برنامه­‌های آن با استفاده از یک دستگاه دیگر از طریق اینترنت می­دهند. این کار حتی بر روی تبلت یا موبایل قابل انجام است، حتی از طریق اینترنت سیم­کارت.

برای انجام این کار شما باید یک سرور Remote desktop روی کامپیوتری که می­خواهید به آن متصل شوید راه‌­اندازی کنید. برای این کار ما به شما نرم­‌افزار TeamViewer را پیشنهاد می­کنیم: استفاده از آن آسان است، و برای استفاده غیر تجاری کاملا رایگان است، تقریبا روی هر پلتفرمی قابل اجراست و به هیچ گونه تنظیمات پیچیده و port-forwarding نیازی ندارد.

Parallels Access یک جایگزین خوب و مناسب دیگر است. نقطه قوت آن هنگامی است که از طریق یک موبایل یا تبلت به کامپیوترتان دسترسی پیدا می­کنید، محیط کاربری مناسب‌تری را برای لمس ایجاد می­کند. برعکس TeamViewer در هر حال Parallels Access سالیانه 20$ حتی برای مصرف شخصی هزینه خواهد داشت.

شما همچنین می­توانید از این روش ساده و کلی کاملا صرف نظر کنید. به عنوان مثال، شما می­توانید ویژگی Remote Desktop در نسخه­‌های Professional ویندوز را فعال کنید و از هر گونه نرم‌­افزار (RDP (Remote Desktop Protocol برای کنترل از راه دور کامپیوتر خود استفاده کنید. مایکروسافت همچنین نرم‌­افزار­های Remote Desktop را برای اندروید، آیفون و آیپد ارائه می­کند. شما همچنین می­توانید یک سرور (VNC (Virtual Network Computing بر روی کامپیوترتان راه­اندازی کنید تا به طور مشابه به آن دسترسی پیدا کنید. این کار حتی اگر از نسخه professional ویندوز استفاده نمی­کنید، قابل انجام است.

Parallels Access یک محیط کاربری اختصاصی برای موبایل­ها در نظر گرفته است.


استفاده از این سرویس‌­های DIY آسان نیست. شما باید Port-forwarding و dynamic DNS را خودتان راه‌­اندازی کنید تا از راه دور به آن­ها دسترسی پیدا کنید. امن کردن آن­ها سخت­‌تر خواهد بود، چرا که اگر هر ربات آدرس IP شما را در اینترنت اسکن کند می­تواند بفهمد که این سرویس در حال اجرا روی این پورت­‌هاست و می­تواند برای ورود و سازگار شدن با کامپیوتر شما تلاش کند. این ریسک با سرویس­هایی مانند TeamViewer یا Parallels Access وجود ندارد، زیرا کار هم­گام سازی با کامپیوتر را از طریق سرور­های خودشان انجام می­دهند.

 
دسترسی از راه دور به فایل­ها

شما همچنین می­توانید در هر جا به فایل­های کامپیوتر خود دسترسی داشته باشید. اگر نمی­خواهید از روش Remote Desktop استفاده کنید بهترین روش موجود برای شما استفاده از یک روش کنترل از راه دور ساده با گزینه جداگانه برای انتقال فایل است.

در TeamViewer وقتی به یک کامپیوتر متصل هستید کافی است گزینه انتقال فایل را در TeamViewer انتخاب کنبد تا به تمام فایل­‌های روی حافظه کامپیوترتان دسترسی پیدا کنید یا فایلی را از دستگاه­‌تان به کامپیوترتان آپلود کنید. برنامه­‌های اندروید، آیفون و آیپد هم از انتقال فایل پشتیبانی می­کنند، و می­توانید فایلی از کامپیوتر را در موبایل یا تبلت خود دانلود کنید. (Parallels Access از انتقال فایل به صورت مستقیم پشتیبانی نمی­کند.)

دسترسی از راه دور به فایل­ها از طریق Dropbox یا سرویس­های Cloud دیگر آسان­تر است.


ممکن است یک کاربر معمولی کامپیوتر استفاده از یک سرویس ذخیره سازی cloud را به روش دسترسی از راه دور قبلی فایل­‌ها ترجیح دهد. فایل­های خود را در یک سرویس مانند Dropbox، OneDrive یا Google Drive قرار دهید و آن­ها به صورت آنلاین هم­گام سازی خواهند شد. شما می­توانید به آن­ها در هر جا از طریق مرورگر اینترنت خود، برنامه موبایل این سرویس­ها، یا برنامه همگام سازی آن­ها، دسترس پیدا کنید.

نکته مثبت این است که نیازی به روشن بودن کامپیوتر خود ندارید. نکته منفی این است که با میزان حجمی که این سرویس­ها در اختیار شما گذاشت‌ه­اند محدود می­‌شوید. اگر نگران ذخیره کردن فایل­های حساس خود به صورت آنلاین هستید، همیشه می­توانید قبل از ذخیره کردن در Cloud آن­ها را رمزگذاری کنید.


استفاده از پرونده‌­ها در cloud

کاربران آفیس مایکروسافت می­توانند پرونده‌­های خود را در حافظه cloud رایگان مایکروسافت یعنی سرویس OneDrive ذخیره کنند، سپس در هر جا که باشند از طریق یک مرورگر به سایت Office Online دسترسی پیدا کنند و پرونده‌­ها را مشاهده یا حتی ویرایش کنند. آفیس آنلاین کاملا رایگان است. OneDrive در ویندوز 8.1 قرار داده شده است و همچنین برای ویندوز­های قبلی به صورت رایگان برای دانلود وجود دارد.

همچنین برنامه آفیس موبایل برای آیفون، اندروید و ویندوزفون اجازه مشاهده یا ویرایش پرونده­‌های ذخیره شده در اکانت OneDrive شما را به صورت رایگان می­دهد. آفیس برای آیپد امکان ویرایش‌­های قدرتمندتری را می­دهد، اما باید در نظر داشته باشید که همه این برنامه­‌های موبایل به یک اشتراک Office 365 برای ویرایش نیاز خواهند داشت (نمایش فایل­ها رایگان است).

آفیس برای آیپد


آفیس مایکروسافت تنها برنامه موجود نیست. Google Docs کاملا رایگان است، روی مرورگر کامپیوتر شما قابل اجراست و به شما اجازه ویرایش Google Docs یا پرونده­‌های آفیس مایکروسافت را در هر جا از طریق یک مرورگر یا برنامه موبایل می­دهد.


کامپیوتر خود را از راه دور روشن کنید

کامپیوترها از یک ویژگی به نام Wake-on-Lan پشتیبانی می­کنند. وقتی که Wake-on-Lan روی کامپیوتر فعال باشد، بخش شبکه کامپیوتر به یک مدل اطلاعات خاص حتی وقتی خاموش باشد، یا Hibernate و یا در حالت Sleep Mode باشد واکنش نشان می­دهد. وقتی کامپیوتر این اطلاعات را دریافت کند روشن می­شود.

شما می­توانید از مزیت Wake-on-Lan برای روشن کردن کامپیوتر خود از طریق اینترنت استفاده کنید. این به شما اجازه می­دهد که کامپیوتر خود را به جز وقتی که بخواهید به فایل­‌هایش یا دسکتاپ آن از راه دور دسترسی پیدا کنید، خاموش نگه دارید.

فعال کردن قابلیت Wake-on-Lan در TeamViewer


این کار را به دو روش متفاوت می­توان انجام داد. می­توانید یک پورت از روتر خانه خود به کامپیوتری که در شبکه محلی­تان قرار دارد بفرستید، و سپس از یک نرم‌­افزار ویژه برای ارسال اطلاعات Wake-on_lan به آدرس IP خانه خودتان بفرستید.

یا می­توانید از نرم­‌افزار ویژه­ای که روی شبکه محلی شما ریخته می­شود استفاده کنید. وقتی که سیگنال را دریافت کند، اطلاعات Wake-on-Lan را به یک کامپیوتر در همان شبکه می­فرستد. TeamViewer این ویژگی را هم ارائه میکند، اگر یک کامپیوتر که TeamViewer آن فعال است روشن باشد به شما اجازه می­دهد اطلاعات Wake-on-Lan را به کامپیوترهای دیگر موجود در شبکه محلی بفرستید. TeamViewer یک راهنمای جامع برای فعال کردن Wake-on-Lan دارد، از تنظیمات BIOS و کارت شبکه گرفته تا ویندوز و روتر خانه شما. بیشتر این فرآیند حتی اگر از TeamViewer استفاده نمی­کنید شبیه هم هستند، همچنین اگر نمی­خواهید از TeamViewer استفاده کنید به یک نرم‌­افزار موبایل یا کامپیوتر احتیاج دارید که بتواند اطلاعات Wake-on-Lan را برای شما بفرستد. آخرین نسخه parallels Access نیز این ویژگی را به همراه دارد.


Game streaming

هر زمان که از نوآوری کردن خسته شدید، می­توانید از قدرت گرافیک کامپیوترتان برای بازی­‌ها راه دور استفاده کنید. قابلیت عالی in-home Streaming برنامه Steam به شما اجازه می­‌دهد که بازی­هایی که بر روی کامپیوترتان اجرا می­شود بر روی ویندوز­، لینوکس، و کامپیوتر­های دیگر موجود در شبکه خانگی خود ارسال و بازی کنید. شما می­توانید بازی­‌ها را وقتی که خانه نیستید با متصل کردن کامپیوترتان به یک سرور VPN که به شبکه محلی‌­تان متصل است بازی کنید. اما اگر به این روش برنامه Steam را مجبور کنید که از طریق اینترنت بازی­‌ها را بفرستد، سرعت آن عالی نخواهد بود.

قابلیت GameStream شرکت nvidia به شما اجازه می­دهد که بازی­های کامپیوترتان را به تبلت یا دستگاه Shield ارسال و اجرا کنید.


Nvidia همچنین قابلیت GameStream خودش را ارائه می­کند که فقط در گرافیک­‌های جدید Nvidia کار می­کند. برعکس قابلیت Streaming در Steam، Nvidia به شما اجازه دسترسی به کامپیوتر خانگی و بازی کردن از طریق اینترنت را می­دهد، اما این ویژگی هنوز در نسخه آزمایشی است. مشکل در اینجا این است که این ویژگی فقط می­تواند بازی­ها را به Nvidia Shield handheld console یا تبلت Shield ارسال کند. شما می­توانید Shield را به یک تلویزیون وصل کنید و از صفحه بزرگتر استفاده کنید، اما به سخت‌­افزار Shield احتیاج دارید تا به عنوان یک گیرنده عمل کند.

 
ممکن است انقلاب موبایل­ها یک حرکت مهم باشد، اما کامپیوترها هنوز در زندگی خیلی از کاربران مهم هستند. کنترل از راه دور یکی از جنبه­‌هایی هستند که با ابزارهای مناسب اجازه می­دهند کامپیوترها، تلفن­های هوشمند و تبلت­ها به کمک هم قدرتمندتر شوند.

 

منبع

]]>
Wed, 09 Dec 2015 10:01:43 +0330
10 ترفند منوی استارت Windows 10 https://gerdoo.net/article/535 https://gerdoo.net/go/535 بسیاری از ویژگی‌های آخرین منوی Start همانند ویندوز 7 است، اما روش‌‌‌‌‌های جدید زیادی هم وجود دارند که دانستن آنها خالی از لطف نیست.



چند ویژگی پنهان منوی
Start ویندوز ۱۰

نسخه فعلی RTM ویندوز ۱۰ مایکروسافت خبر از بازگشت رسمی منوی Start می‌دهد که طرفداران خود را به وجد آورده است. زمانی که نسخه Technical Previewویندوز 10 منتشر شد، طرفداران زیادی را به خود جذب کرد.

نمی‌خواهم شما را با کارهای ساده مانند پین کردن، تغییر اندازه، تغییر نام، جا به جایی گروه‌ها و مانند این‌ها خسته کنم. به جای آن، این آموزش به شما حقایق را نشان می‌دهد، و به تنظیماتی که احتمالا فراموش کرده‌اید و روش‌هایی برای صرفه جویی در زمان اشاره دارد.

کافی است بدانید که منوی استارت ویندوز 10 به پیچیدگی و منعطفی ویندوز 7 نیست  (بدون هیچگونه پوشه سلسله مراتبی)، اما دارای ویژگی‌های ذاتی مفیدی است.


اقدامات اساسی در قسمت چپ منوی
Start

در ویندوز 10، برخلاف ویندوز 7 شما نمی‌توانید برنامه‌ها و پوشه‌ها را به سمت چپ منو بکشید. با استفاده از بخش Most used منوی Start می‌توانید برنامه‌ای را به دسکتاپ بیاورید تا میانبری برای آن ایجاد شود. همچنین می‌توانید یک برنامه را از سمت چپ منوی Start به سمت راست منو بکشید (بخشی که به آن کاشی می‌گویند)، تا در بین کاشی‌ها نمایان شود، اما این عمل باعث حذف برنامه از لیست Most used می‌شود. با راست کلیک کردن روی یک برنامه در سمت چپ منوی Start و انتخاب گزینه Pin to Start می‌توانید یک کاشی از برنامه در قسمت راست منو ایجاد کنید.

زمانی که روی یک برنامه یا پوشه‌ای کلیک راست می‌کنید و آن را به سمت دکمه Start می‌کشید، ویندوز 10 پیامی مبنی بر اینکه می‌توانید برنامه را به منوی Start اضافه کنید نشان می‌دهد (Pin to Start). اما این پیام دو مرحله دارد، که من راهی برای افزودن یک برنامه، پوشه، و یا فایلی در هر دوطرف منو پیدا نکردم.

راهی برای گذاشتن پوشه یا فایل در سمت چپ منوی Start وجود ندارد.  (امکان افزودن بعضی از پوشه‌ها و میانبرهای خاص به لیست AllApps هست. به علاوه می‌توانید فقط پوشه‌ها را در سمت راست منو به عنوان کاشی اضافه کنید. به خواندن ادامه دهید تا مطلب را بهتر درک کنید.)

لیست Most used موجود در سمت چپ منوی Start دارای برنامه‌هایی است که ویندوز می خواهد از آن‌ها استفاده کنید. اگر برنامه‌ای را چندین بار اجرا کنید، سرانجام در لیست Most used نشان داده می‌شود، اما در این لیست ماندگار نیست.


سفارشی سازی تنظیمات سمت چپ منوی
Start

تنظیمات منوی Start همانند تصویر مرتب نیستند.

گزینه Show most used apps لیستی در بالا سمت چپ منوی Start نشان می‌دهد. همانطور که اشاره شد، این لیست شامل برنامه‌هایی است که شما در طول کار با ویندوز از آن‌ها بیشتر استفاده کرده‌اید.

گزینه Show recently used apps یک ورودی را به سمت چپ منوی Start اضافه می‌کند، و بستگی به تعداد برنامه‌های نصب شده ندارد.

گزینه Use Start fullscreen استارت ویندوز را در حالت تمام صفحه می‌گذارد، و منوی Startشما تبدیل به حالت تبلت میشود-- کاشی‌ها در سراسر صفحه هستند، هیچ متنی در سمت چپ نیست، و پس از اینکه یکبار از منوی Startاستفاده کردید، بالاخره به حالت عادی برمی‌گردد.

گزینه Show recently opened items in Jump lists on Start or the taskbar بسیار کاربری است چون File Manager فقط پوشه‌های Pinned و Frequent را در لیست Jump نشان می‌دهد و Edge هم که هیچ لیستی نشان نمی‌دهد.



سفارشی سازی تنظیمات پایین سمت چپ منوی
Start

روی لینک Choose which folders appear on Start در زیر تنظیمات اسلاید قبل کلیک کنید، تا مجموعه‌ای از پوشه‌های اختیاری را ببینید.

هر یک از پوشه‌ها را که فعال کنید، پوشه مورد نظر در بالای File Explorer که واقع در پایین سمت چپ منوی Start است، ظاهر می‌شود. با اضافه کردن پوشه‌های بیشتر، برنامه‌های کمتری در لیست Most used دیده می‌شود.

بدتر اینکه اگر بعدا پوشه‌ای را حذف کنید، لیست فضاهای خالی را پر نمی‌کند، برای بازگرداندن برنامه‌ها مجبورید که سیستم را راه‌اندازی مجدد کنید.

برای مثال، اگر اسلاید Documents را فعال کنید، پوشه Documents در بالای File Explorer منوی Start شما ظاهر می‌شود.

آخرین آیتم در لیست Choose which folder، پوشه Personal (که در تصویر نشان داده نشده) است، که یک لینک برای رفتن به پوشه‌ای وابسته به حساب شما نمایش می‌دهد، که معمولا در مسیر C:Users است.


پوشه‌های سفارشی در لیست
AllApps

تا به اینجا بحثی در مورد لیست AllApps منوی Start نبود. شما می‌توانید روی یک برنامه در لیست AllApps کلیک راست کنید و آنرا به نوار وظیفه اضافه کنید، یعنی یک کاشی از برنامه در سمت چپ منوی Startایجاد کنید. روی یکی از حروف بزرگ  (مثلا A) کلیک کنید، این کار مانند استفاده از یک دفترچه تلفن سرفصل دار است که می‌توان برنامه‌ای را به راحتی در آن پیدا کرد.

احتمالا مطلب را به طور کامل درک نکرده‌اید، اما تسلط کاملی بر لیست AllApps دارید. برای مثال، همانطور که در تصویر می‌بینید، من یک پوشه سفارشی به اسم AskWoody در لیست AllApps درست کردم و در زیرمجموعه آن فایل‌هایی مانند، عکس، فیلم، و یک سند Word قرار دادم.

برای ایجاد این موارد در لیست AllApps، پوشه‌ای به نام AskWoody در مسیر C:\ProgramData\MicrosoftWindows\start Menu\Programs ساختم. سپس میانبر فایل‌های JPG،‌ MP4 و Word DOCX در پوشه‌ای در داخل پوشه‌ی Win32 اضافه کردم.

من قادر به ساختن پوشه سلسله‌مراتبی در لیست AllApps نبودم. ظاهرا نسخه RTM ویندوز ۱۰ تمامی محتویات پوشه‌ها و زیرپوشه‌ها را اسکن می‌کند و میانبرها را از بین آنها بیرون می‌کشد. پس، برای مثال، اگر من میانبری به نام Shortcut1 در پوشه‌‌ی … ProgramsAksWoodyو میانبری به نام Shortcut2 رادر پوشه‌ی … ProgramsAskWoodySome ایجاد کنم، هردو میانبر به عنوان زیرمجموعه‌ای از پوشه AskWoody در لیست AllApps ظاهر می‌شوند، اما نامی از زیرپوشه‌ها در لیست AllApps نیست.

من نتوانستم زیرپوشه‌ای در مسیر (C:\ProgramData\Microsoft\Windows\start Menu\Programs) ایجاد کنم.

همین روش نیز در مسیر C:UsersAppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs که مسیر قدیمی ویندوز 7 است در حالت this user only کار می‌کند.

روش‌های زیادی در این حالت وجود دارد، ابتدا بیایید نگاهی کلی به کاشی‌ها در منوی Start بیندازیم.


بردن تنظیمات به محدوده کاشی‌ها

در اصل، به هر طریقی هر برنامه‌ای پیدا کردید (لیست AllApps یا File Explorer)، می‌توانید روی آن کلیک راست کرده و Pin to Start را انتخاب کنید. این کار باعث ایجاد یک کاشی از برنامه، در محدوده کاشی‌ها در قسمت راست منوی Startمی‌شود. همین کار را برای هر پوشه‌ای می‌توانید انجام دهید. همچنین با راست کلیک کردن روی هر میانبری از برنامه‌ها و پوشه‌ها نیز می‌توانید آنها را به محدوده کاشی‌ها انتقال دهید.

روشی برای آوردن پوشه‌ها به منوی Start وجود دارد. پوشه مورد نظر را پیدا کنید، روی آن راست کلیک کرده و گزینه Pin to Quick Access را انتخاب کنید. سپس روی پوشه‌ در بالای لیست Quick Access در File Explorer کلیک راست کرده و گزینه Pin to Start را انتخاب کنید. این کار باعث ایجاد کاشی در منوی Start می‌شود.

 روش Pin to Start برای همه تنظیمات Windows Settings کار می‌کند. روی Start کلیک کنید، به قسمت Settings رفته، تنظیم مورد نظر را پیدا کنید، روی آن راست کلیک کرده، و Pin to Start را انتخاب کنید (مانند تصویر). این کار باعث ایجاد یک کاشی از تنظیم مورد نظر در محدوده کاشی‌های منوی Start می‌شود.


ایجاد میانبرهایی از برنامه‌ها و کاشی‌ها در دسکتاپ

آیا می‌خواهید میانبری برای برنامه‌هایتان، چه برنامه‌های ویندوزی، یا برنامه‌های جدیددر دسکتاپ ایجاد کنید؟ برنامه مورد نظر را از لیست AllApps، یا از میان کاشی‌ها در سمت راست منوی Start پیدا کنید، روی آن کلیک کرده و به سمت دسکتاپ بکشید. Link که در بالای میانبر برنامه نمایان می‌شود، بدین معناست که یک لینک از برنامه در دسکتاپ قرار گرفته است.

حتما باید کلیک چپ را بزنید. چون اگر کلیک راست را بزنید (همانطور که من تست کردم)، هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

فراموش نکنید که برای همه برنامه‌های File Manager در دسکتاپ می‌توانید میانبر ایجاد کنید. به سادگی برنامه مورد نظر را پیدا کنید، روی آن کلیک راست کرده، و در قسمت Send to، Desktop را  (برای ایجاد میانبر) انتخاب کنید.

این روش یک لینک از هر برنامه ویندوز را در دسکتاپ ایجاد می‌کند. به زودی ترکیب این کار را با پوشه‌های اصلاح شده AllApps ذکر می‌کنم تا بتوانید هر برنامه‌ای را در هرجایی از لیست AllApps که خواستید بگذارید.


هر برنامه‌ای را در هر جایی از لیست
AllApps دوست دارید بگذارید

اگر تمام مطلب را دنبال کرده باشید، بی شک می‌توانید قدم بعدی را پیش‌بینی کنید. با ایجاد میانبرهایی در دسکتاپ و انتقال آنها به زیر پوشه‌ای مناسب در مسیر C:\ProgramData\Microsoft\Windows\start Menu\Programs (یا مسیر C:UsersAppData\Roaming\Microsof\tWindows\Start MenuPrograms)، می‌توانید‌ منویی سفارشی از آیتم‌های لیست AllApps ایجاد کنید که شامل هر برنامه‌ای، از برنامه‌های قدیمی ویندوزی گرفته تا برنامه‌های جدید استوری باشد.

همانطور که مشاهده می‌کنید، من از روش قبلی برای ایجاد میانبرهایی از برنامه‌های استور نظیر Calculator، Microsoft Edge، Onenote، Phone Companionاستفاده کردم. سپس این میانبرها را به پوشه AskWoody در مسیر C:\ProgramData\Microsoft\Windows\start Menu\Programs در کنار دیگر میانبرها انتقال دادم.

شما لیستی به ترتیب حروف الفبا شامل همه‌ی میانبرها در تمامی پوشه‌ها و زیرپوشه‌ها ایجاد کردید. با استفاده صحیح از زیرخط‌دارها و دیگر انواع حروف الفبا اجازه دارید که میانبرها را به هر ترتیبی که خواستید، مرتب کنید. (برای تغییر نام یک میانبر، روی آن راست کلیک کرده، Properties را انتخاب کنید، و در بخش General متن داخل کادر بالایی را تغییر دهید. همچنین با رفتن به بخش Shortcut و کلیک روی Choose icon می‌توانید آیکون میانبر را تغییر دهید.)

دلیل کنار گذاشته شدن پوشه‌های سلسله مراتبی از لیست AllAppsاین است که همه ابزارهای مورد نیاز در دسترس نبودند و به صورت خلاصه بود، پس همه نیازها را برطرف نمی‌کرد.


ایجاد میانبر از آیتم‌های
GodMode

صیر کنید برنامه‌های زیادتری هست که شما می‌توانید آنها را به مجموعه‌ی میانبرهای خود اضافه کنید.  

ویندوز 10 می‌تواند لیستی شامل 250 (یا بیشتر) عدد از برنامه‌های سیستمی را نمایش دهد تا به صورت مستقیم به آنها دسترسی داشته باشید. اصطلاحا به آن‌ها GodMode و در بعضی موارد Parlor Trick یا Fried Green Tomaters می‌گویند. مقاله مربوط به GodMode اینجاست، اما به طور خلاصه می‌توان گفت: در دسکتاپ کلیک راست کرده، در قسمت New، Folder را انتخاب کنید. زمانی که پوشه ایجاد شد نام آنرا به GodMode.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C} تغییر دهید.

همچنین می‌توانید از نامهای معتبر ویندوز به جای GodMode استفاده کنید. روی پوشه دوبار کلیک کنید و مانند تصویر لیستی خواهید دید. روی یکی از ورودی‌های لیست GodMode کلیک راست کرده، Create shortcut را انتخاب کنید (مانند تصویر)، و در نهایت میانبری برای برنامه در دسکتاپ می‌بینید.

برای مثال، اگر بخواهید میانبری برای تابعSchedule tasks در دسکتاپ خود ایجاد کنید، بار دیگر به GodMode بروید، روی Schedule tasks کلیک راست کرده و Create shortcut را انتخاب کنید.


اضافه کردن هر میانبری از برنامه‌ها به لیست
AllApps، سپس اضافه کردن آنها به کاشی‌ها

معمولا اضافه کردن میانبر برنامه‌ها به کاشی‌ها‌ی منوی Startآسان است: روی میانبر راست کلیک کرده، Pin to Start را انتخاب کنید، تا کاشی جدیدی ظاهر شود. در بعضی موارد، گزینه Pin to Start وجود ندارد. آن هم راه حلی دارد.

بهتر است بگویم، می‌توانید برای اغلب برنامه‌ها، سندها، یا پوشه‌ها میانبری در لیست AllApps بگذارید.

به عنوان مثال، از روش قبلی استفاده می‌کنیم، برای تابع Schedule tasks که در GodMode بود میانبری در دسکتاپ ایجاد کردم. اگر روی میانبر کلیک راست کنید، Pin to Start برای انتخاب وجود ندارد، پس راهی نیست که مستقیما Schedule tasks را به کاشی‌های منوی Start ببریم. اگرچه، ترفندی برای این کار وجود دارد.

من کار را با گذاشتن مستقیم Schedule tasks در لیست AllApps شروع کردم. این عمل با کپی کردن میانبر به مسیر زیر انجام می‌شود:

C:\ProgramData\Microsoft\Windows\start Menu\Programs

با این کار میانبر و دیگر ورودی‌های موجود در لیست AllApps به ترتیب حروف الفبا نمایش داده می‌شوند (مانند تصویر). شما می‌توانید همین روش را برای سندها و پوشه‌ها  (نه همه‌ی آن‌ها) انجام دهید.

این روش در مسیر قدیمی ویندوز 7، C:UsersAppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start MenuPrograms، در حالت this user only برای ورودی‌های منوی Start کار می‌کند.

اگر نتوانستید روی Schedule tasks کلیک راست کنید و Pin to Start را بزنید تا یک کاشی از برنامه در منوی Start ایجاد شود، یکبار می‌توانید ورودی مورد نظر را از لیست AllApps به سمت راست بکشید تا یک کاشی از آن ایجاد شود.


File Explorer
را به مسیر دلخواهتان باز کنید

در مورد این روش قبلا صحبت شده است، و همین روش روی نسخه RTM 10240 ویندوز 10 کار کرد. میانبرهای ویندوز توانایی اجرای File Explorer را به هر مسیری دارند. روش اینگونه است که:

1. روی هر فضای خالی در دسکتاپ کلیک راست کنید و در قسمت New، گزینه Shortcut را انتخاب کنید. کادر Properties را مانند تصویر می‌بینید.

2. در قسمت Target، explorer.exe را تایپ کنید تا براساس آن Explorer به مکان دلخواه سوییچ شود. لیست کاملی از سوییچ‌های معتبر در مقاله Microsoft’s KB 152557 است. در اینجا، من می‌خواهم Explorer به مسیر C:\Users\Woody\Documents\Invoices باز شود. پس تایپ می‌کنم:

C:\Users\Woody\Documents\Invoices

در نام پوشه‌ها نیز می‌توانید ار نقل قول‌ها استفاده کنید.

3. Next را بزنید، نام میانبر را بنویسید، و Finishرا کلیک کنید. در نهایت میانبری در دسکتاپ ایجاد می‌شود.

4. برای تغییر تصویر آیکون، روی آن کلیک راست کرده، و Properties را انتخاب کنید، سپس در بخش Shortcut دکمه Change icon را بزنید. تصویر دیگری را انتخاب کنید. پس از اتمام کار OK را بزنید.

5. روی میانبر مورد نظر در دسکتاپ دوبار کلیک کنید، تا File Explorer به مکان مورد نظر باز شود.

6. اگر خواستید یک کاشی از منوی Start، File Explorer را به مسیر خاصی باز کند، روی میانبر دسکتاپ کلیک راست کرده و Pin to Start را انتخاب کنید.

7. اگر هم خواستید که آیتمی در لیست AllApps، File Explorer را به مسیر خاصی باز کند، میانبر را به مسیر C:\ProgramData\Microsoft\Windows\start Menu\Programs ببرید.


شروع کار

من فقط با این مثال‌ها توضیحاتی سطحی دادم. ﻣﻂﻤﺌﻨﺎ روش‌های بیشتری وجود دارد. برای مثال، من زیاد با کادر Properties میانبرها کار نکردم.

منوی Startویندوز 10 همه‌ی مزایای منوی Startویندوز 7 را ندارد، اما دارای شباهت‌هایی است که به جهت نگاه شما به آن بستگی دارد. توسعه دهندگانی که در عرصه گسترش برنامه‌های منوی Startویندوز فعالیت دارند، حتما به این نکته توجه کرده‌اند.

پیگیر باشید! اگر روش جدیدی پیدا کردید، در قسمت نظرات بنویسید.

منبع

]]>
Tue, 08 Dec 2015 09:32:32 +0330
حذف آیکن Network از Windows Explorer https://gerdoo.net/article/534 https://gerdoo.net/go/534 چگونه آیکون "Network" را از چهارچوب پیمایشی ویندوز اکسپلورر حذف کنیم؟

این راهنما برداشتن نماد تصویری Network از چهارچوب پیمایشی را در ویندوز 7 و ویندوزهای جدیدتر، طبق تصویر زیر آموزش خواهد داد.

برای این کار فقط کافی است این مراحل ساده را دنبال کنید:

1. کلمه‌ی Regedit را در قسمت Run، یا start تایپ کرده و دکمه‌یEnter  را فشار دهید. با این کار برنامه‌ی ویرایشگر رجیستری باز خواهد شد.

2. اکنون به مسیر زیر بروید.

HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{F02C1A0D-BE21-4350-88B0-7367FC96EF3C}\ShellFolder

3. حال شما باید مقدار صفات خاصه Dword را که در قسمت راست صفحه است، تغییر دهید. اما ویندوز اجازه‌ی تغییر این مقدار را به شما نمی‌دهد زیرا شما مجوز این کار را ندارید، بنابراین مالکیت ShellFolder را با استفاده از این راهنما انتخاب کنید.

4. اینک دو بار بر روی صفات خاصه Dword در قسمت راست کلیک کرده و مقدار آن را به b0940064  تغییر دهید.

5. به همین سادگی با راه اندازی مجدد، خروج از سیستم و یا راه اندازی مجدد Explorer مشاهده خواهید کرد که دیگر "Network" در پنجره‌ی جستجوگر ظاهر نخواهد شد.

برای بازگرداندن Network به چهارچوب پیمایشی، کافی است طبق توضیحات مرحله‌ی چهارم مقدار صفات خاصه را به b0040064  تغییر دهید.

توجه : اگر از نسخه 64 بیتی ویندوز استفاده می‌کنید متوجه خواهید شد که نماد تصویری "Network" هنوز هم در کادر گفتگوی "Browse" همانند Save, Save as  یا  Open در برخی از برنامه های 32 بیتی وجود دارد. در این صورت برای حذف نماد تصویری "شبکه" نیاز به انجام مراحل مشابه با استفاده از مسیر زیر را دارید.

HKEY_CLASSES_ROOT\Wow6432Node\CLSID\{F02C1A0D-BE21-4350-88B0-7367FC96EF3C}\ShellFolder

فقط مسیر بالا را دنبال کنید، مالکیت آن را انتخاب کرده و در قسمت راست مقدار صفات خاصه Dword را به b0940064 تغییر دهید تا آیکون "شبکه" حذف شود.

منبع

]]>
Sun, 06 Dec 2015 23:30:00 +0330
حذف Libraries از بخش ناوبری ویندوز https://gerdoo.net/article/531 https://gerdoo.net/go/531 آیا می‌دانستید می‌شود قسمت «Libraries» را از Navigation Pane «نوار هدایت» ویندوز 8.1 حذف کرد؟

وقتی که شرکت مایکروسافت ویندوز 7 را منتشر کرد، نوار هدایت را هم از نو طراحی کرده بود و پنج گزینه زیر به ویندوز اکسپلورر اضافه شده بودند:

  • Favorites
  • Libraries
  • Homegroup
  • Computer
  • Network

در زمان انتشار و طول حیات ویندوز 7، مایکروسافت هیچ راهکاری برای خلاص شدن از دست این منوهای اضافه شده تعبیه نکرده بود و برای حذف کردنشان باید دست به دامن دستکاری بخش رجیستری می‌شدیم.

اما با عرضه ویندوز 8 به بازار امکان حذف منوهای جانبی هم به تنظیمات اضافه شدند که حذف بخش «Favorites» یکی از این قابلیت‌ها بود.

با این حال امکان حذف «libraries» وجود نداشت و برای حصول این امر باید تا عرضه ویندوز 8.1 منتظر می‌ماندیم. مایکروسافت با عرضه ویندوز 8.1 نشان داد که همیشه در جهت ایجاد تجربه شخصی برای کاربران خود قدم بر می‌دارد و تنظیمات جدید ارائه شده‌اش هم در همین راستا بودند، پس همانطور که منتظرش بودیم امکان حذف منوهای «libraries» هم در میان این ویژگی‌های جدید به چشم می‌خورد.

به صورت پیش‌فرض منوهای «libraries» در ویندوز 8.1 نامرئی هستند و بنا به نیاز خود می‌توانید ظاهر و نحوه نمایش آنها را تغییر دهید.

برای اینکار فقط کافیست بر روی نوار هدایت «Navigation Pane» ویندوز اکسپلورر راست کلیک کنید و گزینه «Show libraries» را انتخاب کنید، تنظیمات بعدی در تصویر زیر نمایش داده شده‌اند:

در اینجا می‌توانید برای همیشه تکلیف خودتان را با منوهای ناخواسته مشخص کنید. این هم یکی از ویژگی‌های مفید دیگر که توسط خود مایکروسافت تعبیه شده است.

 

منبع

]]>
Sat, 05 Dec 2015 09:09:48 +0330
پس گرفتن مجوز از اپ اندرویدی https://gerdoo.net/article/529 https://gerdoo.net/go/529 امنیت و مخصوصاً امنیت اپ‌ها همیشه یکی از نگرانی‌های کاربران اندروید بوده است. هر چند وقت یک بار گزارش‌هایی از وجود اپ‌های خراب‌کار در گوگل پلی استور به میان می‌آید. اپ‌های خراب‌کار وجود دارند و راه خود را تا پلی استور و گوشی ما نیز پیدا می‌کنند. متاسفانه این اپ‌ها بعد از اینکه مدتی استفاده شدند شناسایی می‌شوند. یکی از راه‌هایی که می‌توانیم خود را در برابر این اپ‌ها ایمن نگاه داریم این است که دسترسی‌های این اپ‌ها را محدود کنیم. بعضی اپ‌ها برای استفاده بیشتر یا بعد از آپدیت شدن از شما اجازه دسترسی بیشتری می‌خواهند. اگر احساس می‌کنید که یکی از اپ‌هایتان اجازه دسترسی‌های بیش از حدی دارد می‌توانید این اجازه دسترسی‌ها را از آن بگیرید و با عرضه اندروید 6.0 می‌توانید اجازه‌های دسترسی هر اپ را مشاهده کنید و هر کدام را که خواستید لغو کنید.

به اپ Settings بروید و وارد قسمت Apps شوید. در این‌جا لیستی کامل از اپ‌هایتان را خواهید دید. اپ مورد نظرتان را انتخاب کنید تا به قسمت App info مربوط به آن بروید. در این صفحه پایین بروید و App Permissions را انتخاب کنید.

بدین ترتیب به صفحه App permissions مربوط به اپ خواهید رفت. تمام دسترسی‌های این اپ در این صفحه لیست شده‌اند و گزینه‌ای در کنارشان قرار دارد که توسط آن می‌توانید دسترسی مورد نظر را لغو کنید یا دوباره به اپ بازگردانید. لغو کردن دسترسی‌ها به همین آسانی امکان‌پذیر است و همان‌طور که در تصویر زیر می‌بینید می‌توانید به راحتی هر یک از دسترسی‌ها را لغو کنید.


با این حال بدانید که لغو دسترسی یک اپ فقط مانع دسترسی آن اپ به اطلاعات شما می‌شود (و اطلاعات سنسورهای دستگاهتان) اما اگر اپ مورد نظر این اطلاعات را به سرورهای خود می‌فرستد لغو این اجازه دسترسی فقط به این معنی است که اطلاعات بیشتری از گوشی شما به دست نخواهد آورد.

منبع

]]>
Tue, 01 Dec 2015 09:17:00 +0330
راهنمای Remote Desktop Connection در Windows 10 https://gerdoo.net/article/533 https://gerdoo.net/go/533 دسترسی از راه دور به کامپیوترها چیزی است که هر گیک تکنولوژی آن را می‌داند. ما آموزش این کار را بارها در پلتفرم‌های مختلف برای شما ارائه دادیم اما با تغییرات بزرگی که در سیستم عامل جدید ویندوز ۱۰ به وجود آمده لازم است اطلاعات را بروز کرده و ببینیم چه چیزهایی در این نسخه تغییر کرده است.


فعال کردن
Remote Desktop

دسترسی از راه دور به میزکار به صورت پیشفرض به دلایل امنیتی غیر فعال است. برای فعال کردن آن باید به Control Panel -> System and Security رفته و از بخش System بر روی Allow Remote access کلیک کنید. در پنجره‌ای که باز می‌شود گزینه‌های Allow Remote Assistance connections to this computer و Allow remote connections to this computer را تیک بزنید.

اگرچه کاربران خانگی ویندوز ۱۰ می‌توانند از این روش استفاده کنند اما کامپیوتر آن‌ها از درخواست‌های ورودی اتصال RDP پشتیبانی نمی‌کند. به عبارت دیگر نمی‌توان به کامپیوتر شما وصل شد ولی شما می‌توانید به دیگر سیستم‌ها ریموت کنید.

اگر می‌خواهیددسترسیبی مراقبت داشته باشید باید تنظیمات Power Options را هم تغییر دهید. به Control Panel -> Hardware & Sound -> Power Options بروید. بر روی Change plan settings که در کنار پلن انتخابی‌تان وجود دارد کلیک کنید. در این صفحه Put the computer to sleep را به Never تغییر دهید. کاربرانی که سیستم آن‌ها بوت چندگانه دارد دقت کنند که سیستم‌شان به طور پیشفرض وارد ویندوز شود تا در صورت ری-استارت مشکلی به وجود نیاید.


وصل شدن به یک کامپیوتر

برای وصل شدن به یک کامپیوتر از راه دور کافی است به دنبال اپلیکیشن Remote Desktop بگردید. مانند ویندوز ۸ باید آدرس IP یا نام دامنه‌ی کامپیوتر مقصد را وارد کرده و Connect را بزنید. گزینه‌های پیشرفته‌تری هم وجود دارد که با کلیک بر روی Show Options می‌توانید آن‌ها را ببینید.

اگر اغلب به چند کامپیوتر متصل می‌شوید می‌توانید تنظیمات مربوط به هر سیستم را درون یک فایل RDP ذخیره کنید. پس از وارد کردن آدرس IP یا نام دامنه، بر روی Connect کلیک کنید تا ارتباط شما شروع شود. اگر خطاهایی مانند «کامپیوتر در دسترس نیست» دریافت کردید به بخش خطا یابی در انتهای همین مطلب بروید.

اپلیکیشن جدید Remote Desktop Preview

به جز اپلیکیشن معمول RD، برنامه‌ی دیگری هم برای ریموت کردن وجود دارد که برای تبلت‌ها و دستگاه‌های لمسی طراحی شده. نرم افزار Remote Desktop Preview را می‌توانید از این صفحه نصب کنید. بخشی از طراحی این برنامه از برنامه‌های RDP اندروید و iOS وام گرفته است. به جز طراحی رابط کاربری همه‌ی مراحل مانند آن‌چه بالاتر گفته شد صورت می‌پذیرد.

اگر می‌خواهید از خارج از شبکه‌ی خانگی‌تان به کامپیوتر خود دسترسی داشته باشید، به آدرس IP خارجی یا یک نام دامنه‌ی منتسب به آن نیاز دارید. می‌توانید با استفاده از این آموزش نحوه‌ی انجام این کار را ببینید.

آیا می‌دانستید: اگر از اپلیکیشن RDP مایکروسافت در اندروید یا iOS استفاده کنید، این برنامه از اکثر جسچرهای جدیدی که اکنون در ویندوز ۱۰ وجود دارد پشتیبانی می‌کند؟


خطا یابی
Remote Desktop

اگر در استفاده از Remote Desktop مشکل دارید، می‌توانید تعدادی از روش‌های زیر را امتحان کنید. متداول‌ترین خطا مربوط به پیدا نشدن PC است.

برای بررسی این که Remote Desktop در فایروال مجاز باشد به Control Panel -> System and Security رفته و از قسمت Windows Firewall بر روی Allow an app through Windows Firewall کلیک کنید. در پنجره‌ی بعدی نگاه کنید که Remote Desktop از بخش Allowed apps and features فعال باشد.

اگر فعال نیست ابتدا بر روی دکمه‌ی Change Settings کلیک کرده، سپس Allow another app را انتخاب نموده، آنگاه تیک Private گزینه‌های Remote Desktop و Remote Assistance را بزنید. این گزینه‌ها برای کاربران خانگی ویندوز ۱۰ فعال نخواهند بود.

همچنین اگر آنتی ویروس دارید، دقت کنید که فایروال داخلی آن Remote Desktop را بلاک نکرده باشد.

در مرحله‌ی بعد باید ببینید که پورت 3389 سیستم شما باز باشد. اگر از یک روتر استفاده می‌کنید به این سایت رفته و از طریق آموزش‌های آن تغییرات لازمه را اعمال نمایید.

ببینید ویندوز شما ویرایش خانگی (Home) است یا حرفه‌ای (Pro). شاید فکر کنید ویندوزتان ویرایش حرفه‌ای است اما مواردی بوده‌اند که پس از تعویض ویندوز متوجه شده‌اند که نسخه‌ی آن‌ها به خانگی تغییر کرده است.

اگر اتصال شما قطعی فراوان یا لگ دارد، می‌توانید رزولوشن صفحه‌ی میزکار مقصد را کم کنید. این کار در اپلیکیشن RDP از طریق زبانه‌ی Display انجام می‌شود.


جایگزین‌ها

اگر از اپلیکیشن پیشفرض مایکروسافت خوشتان نمی‌آید، چند جایگزین مطرح دیگر وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را امتحان کنید. من از Team Viewer استفاده می‌کنم چون ساده است و برای رسیدن به هدف پیچیدگی ندارد. همچنین لازم نیست با هیچ تنظیمات شبکه، رزولوشن صفحه یا چیز دیگری سر و کله بزنید. گزینه‌ی بعدی Slashtop Remote Desktop است که دارای ویژگی‌ها و گزینه‌های بیشتری نسبت به Team Viewer می‌باشد، اگرچه بسیاری از این قابلیت‌ها تنها برای نسخه‌ی پولی وجود دارد.

توضیح کامل در مورد Remote Desktop در این مقال نمی‌گنجد اما در همین حد هم برای بسیاری از کاربران کافی است. آیا شما از اپلیکیشن‌های دیگری برای ریموت کردن استفاده می‌کنید؟ با آن‌ها هم چنین مشکلاتی دارید؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

 

منبع

]]>
Mon, 30 Nov 2015 09:09:44 +0330
دسترسی به صفحه مدیریت روتر بدون پسورد https://gerdoo.net/article/528 https://gerdoo.net/go/528 در صورت فراموشی پسورد چگونه به روتر خود دسترسی پیدا کنیم

روترها توسط نام کاربری و پسوردی از رابط کاربری خود محافظت می‌کنند. جایی که توسط آن می‌توان وضعیت شبکه، کنترل والدین، و پورت فورواردینگ را تنظیم کرد. همچنین امکان تغییر رمز عبور پیش‌فرض برای محافظت بیشتر در روترها وجود دارد.

اگر رمز عبور روتر خود را فراموش کرده‌اید یا روتر دست دومی خریده‌اید که رمز عبور آن را نمی‌دانید راهی برای بازنشانی این رمز عبور وجود دارد. همچنین ممکن است بتوانید حتی بدون دانستن پسورد روتر موفق به فوروارد کردن پورت‌هایتان شوید.


نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض روتر را پیدا کنید

قبل از این‌که تلاش کنید تا روتر خود را ریست کنید بهتر است نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض را امتحان کنید. در هر صورت اگر روترتان را ریست کنید نیز به این نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض نیاز خواهید داشت. چندین راه برای پیدا کردن این اطلاعات وجود دارد:

دفترچه راهنمای روتر خود را بخوانید. مدل‌های مختلف روترها، حتی آن‌هایی که توسط یک شرکت تولید شده‌اند، معمولاً نام کاربری و رمز عبور متفاوتی دارند. برای پیدا کردن این اطلاعات به دفترچه راهنمای روترتان مراجعه کنید. (اگر دفترچه راهنمای روترتان را گم کرده‌اید همیشه می‌توانید با جستجو کردن شماره مدل روتر و کلمه manual بعد از آن، دفترچه راهنمای روترتان را به صورت آنلاین پیدا کنید. یا اینکه می‌توانید فقط شماره مدل روتر و بعد از آن عبارت default password را وارد کنید.)

به دنبال برچسبی بر روی روتر بگردید. بعضی از روترها، به خصوص آن‌هایی که مستقیماً از ارائه دهنده خدمات اینترنتی‌تان تهیه می‌کنید، با چنین برچسبی به شما ارائه می‌شوند. این رمز عبور ممکن است روی برچسبی روی خود روتر چسبانده شده باشد.

نام کاربری و رمز عبور رایجی را امتحان کنید. خیلی از روترها از رمز عبور «admin» و نام کاربری خالی یا حالت برعکس آن استفاده می‌کنند. یا ممکن است هر دوی نام کاربری و رمز عبور کلمه «admin» باشد. می‌توانید لیستی تقریباً کامل از نام‌های کاربری و رمزهای عبور پیش‌فرض روترها را در RouterPasswords.com پیدا کنید.

بعد از پیدا کردن این اطلاعات سعی کنید با استفاده از آن‌ها وارد روترتان شوید، ممکن است روتر قبلاً ریست شده باشد یا رمز عبور آن هیچ وقت توسط کسی تغییر داده نشده باشد. اگر نتوانستید با نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض وارد شوید به قسمت بعدی این مقاله بروید، البته در آن قسمت نیز به این اطلاعات نیاز پیدا خواهید کرد.


ریست روتر به تنظیمات کارخانه

روترها دکمه‌ای دارند که توسط آن می‌توانید آن‌ها را به تنظیمات کارخانه بازگردانید. این بازنشانی باعث بازگشتن تمام تغییرات به حالت اول می‌شود و تمام تغییراتی که ایجاد کرده‌اید از جمله پورت‌های فوروارد شده، تنظیمات شبکه، تنظیمات کنترل والدین و رمز عبور پاک خواهند شد. و بدین ترتیب قادر خواهید بود تا دوباره با نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض وارد پنل روتر شوید اما باید کمی از وقت خود را بگذارید و تنظیماتی که قبلا انجام داده بودید را دوباره انجام دهید.

فرآیند دقیق این کار و مکان قرارگیری این دکمه برای هر روتری متفاوت است. برای دسترسی به راهنمایی دقیق در این زمینه بهتر است به دفترچه راهنمای روترتان مراجعه کنید. با این حال می‌توان گفت به صورت کلی فرآیند مشابهی را می‌توانید روی تمام روترها اجرا کنید.

اول از همه به قسمت پشتی (یا قسمت زیرین) روتر نگاه کنید. دکمه مخصوصی را خواهید دید که عنوان «Reset» کنار آن نوشته شده است. این دکمه معمولاً در سوراخی به اسم «سوراخ پین» قرار گرفته شده است تا نتوانید تصادفاً آن را فشار دهید.

برای ریست کردن روتر باید این دکمه را فشار دهید و برای مدت 10 ثانیه در همان حالت نگاه دارید. بعد از این‌که این دکمه را رها کردید روتر خودش را به تنظیمات کارخانه باز می‌گرداند و بعد از راه اندازی مجدد روشن می‌شود. اگر این دکمه در روتر شما نیز در سوراخی قرار گرفته است، برای فشار دادن آن باید از گیره کاغذی صاف شده یا یک جسم دراز و باریک دیگر استفاه کنید.

بعد از اینکه به مدت کافی این دکمه را نگاه داشتید و روتر راه‌اندازی مجدد شد می‌توانید با استفاده از نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض وارد روتر شوید.


چگونه بدون دانستن رمز عبور روتر، پورت فورواردینگ انجام دهیم

آیا فقط می‌خواهید وارد تنظیمات روتر شوید تا پورت مورد نظرتان را برای سرور، بازی یا برنامه دیگری فوروارد کنید؟ اگر اینطور است باید بدانید که برای انجام این کار نیازی به دانستن رمز عبور ندارید. این حقه همچنین برای وقتی که در حال استفاده از شبکه شخص دیگری هستید و به روتر او دسترسی ندارید مفید است.

این حقه به این دلیل قابل انجام است که بیشتر روترها از «Universal Plug and Play (UPnP)» استفاده می‌کنند. فرآیندی که به برنامه‌های سیستم‌تان اجازه می‌دهد از روتر بخواهند که پورتی را برای آن‌ها باز کند. اگر UPnP روی روترتان فعال باشد پورت مورد نظر به صورت خودکار برای برنامه باز خواهد شد.

اگر برنامه‌ای از این قابلیت پشتیبانی کند عموماً باید بتوانید تنظیمات مربوط به این قابلیت را در بخش تنظیمات و تنظیم پورت آن پیدا کنید. NAT-PMP نیز که ممکن است در همین بخش تنظیمات با آن برخورد کنید راهی دیگر برای فوروارد کردن پورت روتر است که تعداد کمتری از روترها از آن پشتیبانی می‌کنند.

اگر از برنامه‌ای استفاده می‌کنید که از قابلیت UPnP پشتیبانی نمی‌کند نگران نشوید. می‌توانید با استفاده از برنامه‌ای مانند «UPnP PortMapper» به سرعت پورت‌های مورد نظر خود را فوروارد کنید.

بعد از بازنشانی تنظیمات روتر می‌توانید با استفاده از نام کاربری و رمز عبور پیش‌فرض وارد روتر شوید و با استفاده از رابط کاربری آن رمز عبورتان را تغییر دهید.

منبع

]]>
Wed, 25 Nov 2015 12:42:06 +0330
چگونگی به دست گرفتن مالکیت کلید رجیستری https://gerdoo.net/article/532 https://gerdoo.net/go/532 چگونه مالکیت یک کلید رجیستری ویندوز را در اختیار بگیریم؟

بارها پیش آمده که در آموزش‌های ما نیاز به گرفتن دسترسی یا مالکیت یک کلید رجیستری خاص وجود داشته است. حال اگرچه که ما در همه‌ی آموزش‌های خود مراحل انجام این کار را با جزئیات توضیح داده‌ایم اما همچنان انجام این کار برای برخی از کاربران دشوار است.

از آن‌جایی که اخیراً یکی از خوانندگان سایت ما در ایمیلی در مورد نحوه‌ی اعطای دسترسی کامل کلید‌های رجیستری به حساب‌های کاربری پرسیده بود، تصمیم گرفتیم مقاله‌ای در این باره تهیه کنیم.

بنابراین امروز قصد داریم آموزش گام به گام همراه با تصویری را به شما ارائه کنیم که چگونگی گرفتن مالکیت و دسترسی کامل یک کلید رجیستری را به شما نشان می‌دهد. این مطلب به خصوص هنگامی که می‌خواهید کلیدی را حذف کنید ولی خطایی مثل «Cannot delete key: Error while deleting key» دریافت می‌کنید مفید است.


پس بدون فوت وقت کار را شروع می‌کنیم:

۱. در پنجره‌ی RUN عبارت regedit را تایپ کرده و اینتر بزنید تا برنامه‌ی Registry Editor باز شود.

۲. اکنون به محل کلید مورد نظر خود رفته، بر روی آن کلیک راست کرده و گزینه‌ی Permissions… را انتخاب کنید.

۳. با این کار یک کادر محاوره نمایان می‌شود. بر روی دکمه‌ی Advanced کلیک کنید.


برای ویندوز
XP، ویستا و ویندوز 7:

به زبانه‌ی Owner رفته، نام کاربری خود را انتخاب کرده و بر روی دکمه‌ی Apply کلیک کنید. همچنین اگر می‌خواهید مالکیت زیر کلید این کلید را هم در اختیار بگیرید، گزینه‌ی Replace owner on subcontainers and objects را فعال کنید.

پی‌نوشت: اگر می‌خواهید به همه‌ی زیر کلیدها دسترسی داشته باشید، دو مرحله‌ی بعد را در زبانه‌ی Permissions دنبال کنید:

  • مشتمل کردن دسترسی‌های موروثی از والدین این شی
  • جایگزین کردن همه‌ی دسترسی‌های شی فرزند با دسترسی‌های موروثی از این شی

اگر کاربر نسخه‌ی 8 یا بالاتر ویندوز نیستید، مستقیماً به مرحله‌ی ۴ بروید.


برای ویندوز
8/8.1، ویندوز 10 و نسخه‌های بالاتر:

همان طور که در تصویر زیر پیداست بر روی دکمه‌یChange موجود در کنار TrustedInstaller کلیک کنید.

با این کار یک پنجره‌ی محاوره‌ای جدید باز خواهد شد. حالا نام کاربری خود را تایپ کرده و بر روی دکمه‌ی Check Names کلیک کنید. این کار موجب تبدیل خودکار نام کاربری شما به قالب صحیح می‌شود.

اکنون بر روی دکمه‌ی OK کلیک کنید.

۴. نام کاربری خود را از کادر محاوره‌ای نخست انتخاب کرده و گزینه‌ی Allowرا از بخش Full Control تیک بزنید.

۵. کار تمام شد. بر روی دکمه‌ی Apply و سپس OK کلیک کنید تا از این به بعد برای کار کردن با این کلید رجیستری دسترسی کامل داشته باشید.

 

منبع

]]>
Tue, 24 Nov 2015 09:18:53 +0330